Źródła
Oryginalne tytuły, informacje o autorstwie, dane wydawnicze i streszczenia w wybranym języku.
Opublikowane wpisy: 220
Pasujące wpisy: 220. Wyświetlane wpisy 76–100 z 220.
Praca naukowa · 2023
Focus Fusion: Overview of Progress Towards p-B11 Fusion with the Dense Plasma Focus
- Eric J. Lerner(Autorstwo)
- Syed M. Hassan(Autorstwo)
- Ivana Karamitsos-Zivkovic(Autorstwo)
- Rudolph Fritsch(Autorstwo)
Eric Lerner i współpracownicy z LPPFusion rozwijają Focus Fusion, łączącą urządzenie gęstego fokusu plazmowego z paliwem wodór-bor-11. Projekt osiągnął najwyższe energie uwięzionych jonów spośród wszystkich eksperymentów fuzyjnych, powyżej 200 keV, oraz najniższe zanieczyszczenia spośród wszystkich plazm fuzyjnych. Wśród przedsięwzięć finansowanych prywatnie ma najwyższy stosunek energii fuzji do energii dostarczonej urządzeniu i najwyższy iloczyn gęstości, czasu uwięzienia i temperatury, 3.4 × 10^20 keV s/m^3. Obliczenia wskazują, że kwantowy efekt pola magnetycznego może znacznie zmniejszyć straty na promieniowanie hamowania przy tym paliwie. Małe, proste generatory o mocy 5 MW, bez uszkodzeń neutronowych i z bezpośrednią konwersją energii, mogłyby być tańsze od istniejących źródeł, a działające prototypy przewiduje się na lata od 2026 do 2030.
Praca naukowa · 2010
Formation of bound states of electrons in spherically symmetric oscillations of plasma
- Maxim Dvornikov(Autorstwo)
Maxim Dvornikov wykorzystuje klasyczną elektrodynamikę do badania elektronów oscylujących sferycznie symetrycznie wewnątrz plazmy. Takie radialne pulsacje nie wytwarzają pola magnetycznego, więc nie tracą energii na promieniowanie, co może wyjaśniać względną stabilność sferycznych plazmoidów powstających w warunkach naturalnych. Wyznacza potencjały elektromagnetyczne ładunków oscylujących radialnie, a następnie rozważa swobodne i wymuszone oscylacje elektronów. Tak oscylujące elektrony oddziałują przez wymianę jonowych fal akustycznych, a potencjał efektywny może być przyciągający i przewyższać potencjał Debye’a-Hückla. Proponuje, że oscylujące elektrony tworzą stany związane we wczesnych stadiach sferycznej struktury plazmowej, co ma zastosowanie w teorii naturalnych plazmoidów.
Praca naukowa · 2004
Fundamental limitations on 'warp drive' spacetimes
- Francisco S N Lobo(Autorstwo)
- Matt Visser(Autorstwo)
Francisco Lobo i Matt Visser traktują czasoprzestrzenie warp jako eksperymenty myślowe badające podstawy ogólnej teorii względności. Starannie formułują czasoprzestrzenie Alcubierre’a i Natárii, precyzują pojęcie komunikacji nadświetlnej i potwierdzają, że obie nieperturbacyjnie łamią klasyczne warunki energetyczne. Stosują zlinearyzowaną grawitację do słabopolowych napędów Alcubierre’a i Natárii i sprawdzają warunki energetyczne w pierwszym i drugim rzędzie prędkości pęcherza. Podkreślają cechę wcześniej niezauważaną: napęd warp byłby napędem bezodrzutowym. W obu napędach istotne naruszenia warunków energetycznych utrzymują się nawet przy dowolnie małych prędkościach. Przy traktowaniu statku jako obiektu o skończonej masie ujemna energia netto w polu warp musi stanowić znaczną część masy statku.
Praca naukowa · 2019
Fundamental Limitations to Local Energy Extraction in Quantum Systems
- Álvaro M. Alhambra(Autorstwo)
- Georgios Styliaris(Autorstwo)
- Nayeli A. Rodríguez-Briones(Autorstwo)
- Jamie Sikora(Autorstwo)
- Eduardo Martín-Martínez(Autorstwo)
Alhambra, Styliaris, Rodríguez-Briones, Sikora i Martín-Martínez pytają, kiedy można lokalnie wydobyć energię z dwuczęściowego układu kwantowego o silnym sprzężeniu i splątaniu. Oczekuje się, że zadanie to ogranicza splątanie obecne w niskoenergetycznych stanach własnych układu. Po raz pierwszy w tym kontekście wykorzystując programowanie półokreślone, znajdują warunki konieczne i wystarczające, przy których takie lokalne wydobycie energii jest niemożliwe. Wzmacniają wcześniejszy wynik Freya i współpracowników, podając ilościowe ograniczenie progowej temperatury, przy której pojawia się ta pasywność. Ograniczenie obowiązuje też dla stanów termicznych w granicy termodynamicznej, gdy korelacje przestrzenne zanikają dostatecznie szybko, a autorzy podają przykłady numeryczne.
Praca naukowa · 2024
Gauge invariance of the Aharonov-Bohm effect in a quantum electrodynamics framework
- Pablo L. Saldanha(Autorstwo)
Pablo Saldanha wykazuje, że efekt Aharonova-Bohma jest niezmienniczy względem cechowania, gdy pole elektromagnetyczne traktuje się kwantowo. Rozwiązuje dokładnie, w cechowaniu Lorenza, energię stanu podstawowego pola kwantowego oddziałującego z klasycznymi ładunkami i prądami będącymi źródłami potencjałów. Rachunek zaburzeń pierwszego rzędu daje dodatkową energię od naładowanej cząstki kwantowej, zależną od jej drogi w interferometrze, co wytwarza różnicę faz Aharonova-Bohma. Wykazano, że różnica faz jest niezmiennicza względem cechowania w wersji magnetycznej, elektrycznej i niedawno zaproponowanej elektrodynamicznej efektu. Dla dróg otwartych faza mogłaby zależeć od cechowania, co potwierdza, że da się ją mierzyć tylko na drogach zamkniętych.
Praca naukowa · 2022
Generic warp drives violate the null energy condition
- Jessica Santiago(Autorstwo)
- Sebastian Schuster(Autorstwo)
- Matt Visser(Autorstwo)
Santiago, Schuster i Visser analizują ogólne geometrie napędu warp Natária z jednostkową funkcją lapse i płaskimi przekrojami przestrzennymi w standardowej ogólnej teorii względności. Obliczają pełny tensor energii-pędu: dodatnia energia dla jednej rodziny obserwatorów nie dowodzi spełnienia słabego warunku energetycznego. Dla zlokalizowanych baniek i odpowiednich trajektorii eulerowskich wracających do obszarów asymptotycznie płaskich argument wymaga także naruszenia zerowego warunku energetycznego. Sprzeczność zachodzi między monotoniczną ewolucją krzywizny wymaganą przez ten warunek a odtworzeniem pierwotnej geometrii asymptotycznej po przejściu bańki. Przy tych założeniach naruszone są również słaby, silny i dominujący warunek energetyczny. Dodatek odróżnia modele z niejednostkową funkcją lapse lub zakrzywionymi przekrojami przestrzennymi: wymagają osobnej analizy i pozostają poza zakresem tego wyniku.
Praca naukowa · 2003
Gravitomagnetic field of a rotating superconductor and of a rotating superfluid
- M. Tajmar(Autorstwo)
- C.J. de Matos(Autorstwo)
Martin Tajmar i Clovis de Matos kwantują rozszerzony pęd kanoniczny uwzględniający unoszenie grawitacyjne i stosują go do obracających się pierścieniowych nadprzewodników i nadcieczy. Punktem wyjścia jest efekt Barnetta, w którym obrót magnesuje materiał, oraz jego grawitacyjny odpowiednik w ogólnej teorii względności w przybliżeniu słabego pola. Pomiary strumienia magnetycznego w obracających się nadprzewodnikach nie zgadzają się z przewidywaniami bez członu grawitomagnetycznego, a autorzy pytają, jaką część tej rozbieżności ten człon wyjaśnia. W obracających się obojętnych nadcieczach efekty unoszenia wynikające z danych dla nadprzewodników mieściłyby się jeszcze w obecnym szumie doświadczalnym. Proponują pomiar momentu siły, jaki takie pole wywierałoby na wirujący żyroskop, czego jeszcze nie zrobiono.
Praca naukowa · 2005
Gravitomagnetic London moment and the graviton mass inside a superconductor
- C.J. de Matos(Autorstwo)
- M. Tajmar(Autorstwo)
Clovis de Matos i Martin Tajmar wykorzystują równania Procy dla elektromagnetyzmu i grawitoelektromagnetyzmu, by wyprowadzić magnetyczne i grawitomagnetyczne własności obracającego się nadprzewodnika. Nadprzewodnik wypycha pola magnetyczne, a obracany wytwarza pole magnetyczne zwane momentem Londona. Zarówno doskonały diamagnetyzm, jak i moment Londona wynikają z tego, że foton uzyskuje masę wewnątrz nadprzewodnika. Analogicznie ich propozycję rozwiązania anomalii masy par Coopera zgłoszonej przez Tate’a wyjaśnia masa grawitonu w nadprzewodniku różna od jej wartości kosmologicznej. Dla niobu potrzebna masa grawitonu wynosi około 10^-55 kg, o 14 rzędów wielkości więcej niż granica w próżni, podobnie jak masa fotonu silnie rośnie w nadprzewodniku dzięki mechanizmowi Higgsa.
Praca naukowa · 2011
Gravity Probe B: Final Results of a Space Experiment to Test General Relativity
- C. W. F. Everitt(Autorstwo)
- D. B. DeBra(Autorstwo)
- B. W. Parkinson(Autorstwo)
- J. P. Turneaure(Autorstwo)
- J. W. Conklin(Autorstwo)
- M. I. Heifetz(Autorstwo)
- G. M. Keiser(Autorstwo)
- A. S. Silbergleit(Autorstwo)
- T. Holmes(Autorstwo)
- J. Kolodziejczak(Autorstwo)
- M. Al-Meshari(Autorstwo)
- J. C. Mester(Autorstwo)
- B. Muhlfelder(Autorstwo)
- V. Solomonik(Autorstwo)
- K. Stahl(Autorstwo)
- P. Worden(Autorstwo)
- W. Bencze(Autorstwo)
- S. Buchman(Autorstwo)
- B. Clarke(Autorstwo)
- A. Al-Jadaan(Autorstwo)
- H. Al-Jibreen(Autorstwo)
- J. Li(Autorstwo)
- J. A. Lipa(Autorstwo)
- J. M. Lockhart(Autorstwo)
- B. Al-Suwaidan(Autorstwo)
- M. Taber(Autorstwo)
- S. Wang(Autorstwo)
Everitt i współautorzy przedstawiają pomiary precesji geodezyjnej oraz wleczenia układów odniesienia w misji Gravity Probe B, wykorzystującej cztery kriogeniczne żyroskopy na polarnej orbicie Ziemi o wysokości 642 km. Wspólna analiza daje dryfy −6601,8 ± 18,3 oraz −37,2 ± 7,2 milisekundy łuku rocznie, wobec przewidywań teorii względności −6606,1 i −39,2. Niepewności obejmują składniki statystyczne i systematyczne. Odczyt nadprzewodzący śledził żyroskopy względem gwiazdy odniesienia IM Pegasi przez jedenaście miesięcy obserwacji. Nieoczekiwane momenty elektrostatyczne i zmiany ruchu wirników wymagały kalibracji oraz mapowania uwięzionego strumienia magnetycznego. Osobne analizy żyroskopów i dodatkowa metoda geometryczna umożliwiły sprawdzenie wyników, z podaną dokładnością 0,28% dla efektu geodezyjnego oraz 19% dla wleczenia układów.
Praca naukowa · 2010
Hawking Radiation from Ultrashort Laser Pulse Filaments
- F. Belgiorno(Autorstwo)
- S. L. Cacciatori(Autorstwo)
- M. Clerici(Autorstwo)
- V. Gorini(Autorstwo)
- G. Ortenzi(Autorstwo)
- L. Rizzi(Autorstwo)
- E. Rubino(Autorstwo)
- V. G. Sala(Autorstwo)
- D. Faccio(Autorstwo)
Belgiorno, Cacciatori, Clerici, Gorini, Ortenzi, Rizzi i współpracownicy sprawdzają przewidywanie, że horyzonty zdarzeń, rzeczywiste lub analogowe, pobudzają próżnię kwantową i emitują promieniowanie Hawkinga. Wykorzystują filamenty ultrakrótkich impulsów laserowych, czyli intensywne impulsy w przezroczystym ośrodku Kerra, które rozchodzą się pozornie bez żadnej difrakcji. Filament wytwarza w szkle kwarcowym wędrujące zaburzenie współczynnika załamania, które działa jak analogowy horyzont zdarzeń. Fotony emitowane pod kątem 90 stopni względem wiązki są zbierane przez soczewkę, a następnie rejestruje się ich widma. Obserwują spontaniczną emisję fotonów o cechach promieniowania Hawkinga, odróżnialną od innych znanych mechanizmów emisji, co potwierdza przewidywania teoretyczne.
patent · 2019
High frequency gravitational wave generator
- Salvatore Cezar Pais(Autorstwo)
Patent Salvatore Cezara Paisa proponuje generator fal grawitacyjnych z powłoką wypełnioną gazem i dwoma wewnętrznymi rezonatorami akustycznymi. Mikrofale wprawiają naładowaną powłokę w drgania, a dźwięk pobudza naładowane powierzchnie wnęk, wytwarzając drugie pole elektromagnetyczne. Proponowana konwersja odwołuje się do efektu Gertsenshteina, w którym jedno pole elektromagnetyczne rozchodzi się przez drugie. Przeciwbieżny obrót wnęk zapewnia stabilność; zastrzeżenia określają gaz obojętny i asymetryczne rezonatory klinowe. Opis przewiduje moc fal grawitacyjnych około 10¹⁰ watów przy założonym strumieniu elektromagnetycznym 10³³ watów na metr kwadratowy i polach około 10¹⁰ tesli. Proponuje również przewody nadprzewodzące w temperaturze pokojowej, z izolującym rdzeniem pokrytym metalem, poddawanym gwałtownym impulsom elektromagnetycznym jako element koncepcji urządzenia.
Praca naukowa · 2021
High-accuracy thrust measurements of the EMDrive and elimination of false-positive effects
- M. Tajmar(Autorstwo)
- O. Neunzig(Autorstwo)
- M. Weikert(Autorstwo)
M. Tajmar, O. Neunzig i M. Weikert testują EMDrive, proponowany napęd bez materiału pędnego, w którym mikrofale w zamkniętej stożkowej wnęce miałyby dawać co najmniej 1 mN/kW ciągu. Ciepło, obciążenie mechaniczne i duże prądy mogą tworzyć artefakty wyglądające jak ciąg. Zbudowali odwróconą, wyważoną wagę z podwójnym wahadłem, która usuwa większość dryfu termicznego, a urządzenie zasilali z własnego akumulatora, by uniknąć oddziaływań przez przepusty. W szerokim pasmie częstotliwości z kilkoma rezonansami i modami nie znaleźli ciągu, co ogranicza ewentualny anomalny ciąg poniżej siły klasycznego promieniowania przy tej samej mocy. Wynik wyznacza surowe ograniczenia dla wszystkich proponowanych teorii i wyklucza wcześniejsze wyniki testów o co najmniej dwa rzędy wielkości.
Praca naukowa · 1998
Hyperfast Interstellar Travel in General Relativity
- S. V. Krasnikov(Autorstwo)
S. V. Krasnikow pyta, czy podróżnik, który może częściowo kształtować geometrię czasoprzestrzeni, zdołałby dotrzeć do odległego obiektu i wrócić szybciej niż światło. Stawką jest odległość: około 200 parseków do Gwiazdy Polarnej, 500 do Deneba i blisko 10 kiloparseków do centrum Galaktyki. Przy rozsądnych założeniach w globalnie hiperbolicznych czasoprzestrzeniach samej podróży w jedną stronę nie da się przyspieszyć. Mimo to dowolnie długa podróż tam i z powrotem może trwać dowolnie krótko z punktu widzenia obserwatora na Ziemi. Kluczowa różnica dotyczy powrotu, bo urządzenia rozmieszczone wcześniej wzdłuż trasy mogą przekształcić czasoprzestrzeń tak, by podróżnik wrócił wcześnie.
Praca naukowa · 2024
Impedance Spectroscopy Distinguishes Active ZrO2-PdNiD NANOR-type LANR Components
- Mitchell Swartz(Autorstwo)
Mitchell Swartz stosuje spektroskopię impedancyjną, czyli dielektryczną, nieniszczącą metodę pomiaru tego, jak właściwości elektryczne materiałów reakcji jądrowych wspomaganych siecią zmieniają się z częstotliwością. Przyłożone pole polaryzuje materiał, a zadanie polega na rozłożeniu tej odpowiedzi na mechanizmy, które się na nią składają. Zbadał wcześniej aktywne, suche, wstępnie nasycone komponenty typu NANOR z ZrO2-PdD i ZrO2-PdNiD w zakresie od około 10^4 Hz do około 2 GHz. Wykresy Bodego, Cole’a-Cole’a, Nyquista i Smitha ujawniają złożone, wyraźnie rozróżnialne różnice w porównaniu z materiałami konwencjonalnymi i próbkami omowymi. Aktywne materiały wykazują bardzo nietypową transkonduktancję podczas wytwarzania nadmiarowego ciepła, a suche, wstępnie nasycone próbki mogą ulec przebiciu lawinowemu, które to ciepło przerywa.
Praca naukowa · 1994
Inertia as a zero-point-field Lorentz force
- Bernhard Haisch(Autorstwo)
- Alfonso Rueda(Autorstwo)
- H. E. Puthoff(Autorstwo)
Haisch, Rueda i Puthoff proponują, że bezwładność, czyli opór materii wobec przyspieszania, wynika z oddziaływania z elektromagnetycznymi fluktuacjami próżni. W modelu z 1994 roku materia składa się z hipotetycznych naładowanych elementów, które drgają jak małe sprężyny. Autorzy obliczają magnetyczną część siły Lorentza działającej na te elementy przy stałym przyspieszeniu własnym (mierzonym w ich chwilowym układzie spoczynkowym), uśredniając zmienne pole. Otrzymana siła jest proporcjonalna do przyspieszenia, a współczynnik tej proporcjonalności autorzy interpretują jako masę bezwładną. Jej wartość zależy od nieokreślonej masy wewnętrznej oraz górnej granicy częstotliwości oddziaływania, związanej z założonym rozmiarem elementów w skali Plancka. Granica ta ogranicza reakcję materii, a nie widmo próżni. W końcowym wyrażeniu autorzy wybierają znak odpowiadający sile przeciwnej do przyspieszenia, zgodnie z oporem, który próbują wyjaśnić.
Praca naukowa · 1998
Inertia as reaction of the vacuum to accelerated motion
- Alfonso Rueda(Autorstwo)
- Bernhard Haisch(Autorstwo)
Rueda i Haisch proponują, że część bezwładności, czyli oporu wobec przyspieszania, może wynikać z oddziaływania z próżnią elektromagnetyczną. Ich obliczenia opisują przyspieszający obiekt napotykający strumień pędu promieniowania punktu zerowego, czyli pól tła użytych w modelu. Pochłanianie lub rozpraszanie tego promieniowania interpretują jako siłę przeciwną przyspieszeniu. Proponowany wkład do masy zależy od objętości obiektu i części promieniowania oddziałującej z nim przy każdej częstotliwości. Zakładają, że udział ten maleje przy wysokich częstotliwościach, ograniczając ich wkład. Obliczenia dotyczą sił skierowanych wzdłuż ruchu. Mikroskopowy mechanizm oddziaływania pozostaje nieokreślony. Autorzy pozostawiają wyprowadzenie kwantowe i związek z ogólną teorią względności do dalszych badań.
Praca naukowa · 2022
Interaction Between Macroscopic Quantum Systems and Gravity
- A. Gallerati(Autorstwo)
- G. Modanese(Autorstwo)
- G.A. Ummarino(Autorstwo)
Gallerati, Modanese i Ummarino omawiają eksperymenty i teorie dotyczące możliwego oddziaływania grawitacji z nadprzewodnikami i innymi makroskopowymi stanami kwantowymi. Skupiają się na tym, czy koherentne kwantowe makroukłady mogą lokalnie zmieniać otaczające je pole grawitacyjne. Pytanie sięga lat 1960, gdy fizycy zaczęli się zastanawiać, czy nadprzewodniki mogą służyć jako czułe sondy grawitacji. Eksperymenty Podkletnova z anomaliami ciężaru na dużych nadprzewodzących dyskach YBCO nie zostały ani potwierdzone, ani obalone, a ich rozstrzygnięcie wymagałoby znacznych nakładów na badania. Omawiają też nadprzewodzące detektory grawitacyjne i możliwe zwrotne oddziaływanie nadcieczy na otaczające pole grawitacyjne, wciąż dalekie od pełnego zrozumienia.
Praca naukowa · 2016
Interaction of gravitational waves with superconductors
- N. A. Inan(Autorstwo)
- J. J. Thompson(Autorstwo)
- R. Y. Chiao(Autorstwo)
Inan, Thompson i Chiao stosują rozkład Helmholtza do zlinearyzowanej ogólnej teorii względności, uzyskując niezależny od cechowania opis fal grawitacyjnych w materii. Równanie typu Londonów opisuje fale grawitacyjne wnikające do nadprzewodnika, a w granicy statycznej magnetycznopodobne pole grawitacyjne zostaje wypchnięte, co jest grawitacyjnym odpowiednikiem efektu Meissnera. Gęstość par Coopera opisuje energia swobodna Ginzburga-Landaua w zakrzywionej czasoprzestrzeni, a sieć jonową modeluje się jako kwantowe oscylatory harmoniczne sprzężone z falą grawitacyjną. Ponieważ fala moduluje energię punktu zerowego fononów sieci, model przewiduje możliwy dynamiczny efekt Casimira. Pary Coopera reagują znacznie słabiej niż sieć jonowa, co przewiduje rozdzielenie ładunku w nadprzewodniku wywołane falą grawitacyjną.
Praca naukowa · 2021
Introducing physical warp drives
- Alexey Bobrick(Autorstwo)
- Gianni Martire(Autorstwo)
Bobrick i Martire modelują czasoprzestrzenie napędu warp jako poruszające się powłoki otaczające płaski obszar dla pasażerów, a nie silniki napędzające same siebie. Ich praca z 2021 roku opisuje kuliste konfiguracje o dodatniej energii, wolniejsze od światła, z grawitacją na zewnątrz i zegarami wewnętrznymi wolniejszymi względem odległych obserwatorów poruszających się razem z powłoką. Badają też zmiany kształtu, objętości wnętrza i tempa zegarów. Spłaszczenie konfiguracji Alcubierre’a zmniejsza obliczoną energię ujemną, ale przykłady nadświetlne nadal naruszają uśredniony warunek energetyczny wzdłuż kierunków świetlnych (ANEC). Dotyczy to również skrajnie cienkich przykładów spełniających wybrane nierówności kwantowe. Zmiana prędkości powłoki wymaga napędu; sama stacjonarna geometria nie dostarcza mechanizmu przyspieszania.
Praca naukowa · 2018
Isotopic and Elemental Composition of Substance in Nickel-Hydrogen Heat Generators
- K. A. Alabin(Autorstwo)
- S. N. Andreev(Autorstwo)
- A. G. Sobolev(Autorstwo)
- S. N. Zabavin(Autorstwo)
- A. G. Parkhomov(Autorstwo)
- T. R. Timerbulatov(Autorstwo)
Alabin, Andreev, Sobolev, Zabavin, Parkhomov i Timerbulatov analizują izotopy i pierwiastki w paliwie i pobliskim materiale z reaktorów niklowo-wodorowych, przed i po pracy z nadmiarową energią do 790 MJ. W takich reaktorach nadmiarowe ciepło znacznie przekracza możliwości chemii i jest porównywalne z uwalnianiem energii jądrowej, bez szkodliwego promieniowania i promieniotwórczości. Zbadano cztery reaktory różnych konstrukcji, z nadmiarową energią od 100 do 790 MJ, łącznie z substancją gromadzącą się we wnęce reaktora. Izotopy niklu i litu nie wykazały istotnych zmian, z wyjątkiem analizy paliwa reaktora AP2 na Uniwersytecie w Uppsali w Szwecji. Stężenia kilku nuklidów domieszek znacząco wzrosły, zarówno w paliwie, jak i w elementach konstrukcyjnych przy strefach aktywnych.
talk · 2020
Lattice Confinement Fusion (LCF) Overview
- L Forsley(Autorstwo)
- T Benyo(Autorstwo)
- B Steinetz(Autorstwo)
- V Pines(Autorstwo)
- M Pines(Autorstwo)
- A Chait(Autorstwo)
- L Dudzinski(Autorstwo)
- M Forsbacka(Autorstwo)
- R Litchford(Autorstwo)
Ta prezentacja ośrodka Glenn NASA przedstawia projekt zaawansowanej konwersji energii, którego celem są źródła mocy i energii dla długotrwałych misji w przestrzeni dalekiej. Zespół relacjonuje wykazanie fuzji zainicjowanej fotoneutronami z promieniowania hamowania w opisywanym przez nich środowisku globalnie zimnym, a lokalnie gorącym. Stwierdzają, że proces jest powtarzalny i działa z różnymi materiałami sieci przechowującymi paliwo deuteronowe. Ich obliczenia wskazują, że ekranowanie elektronowe zwiększa lokalne tempo fuzji w gęstym paliwie i nasila rozpraszanie pod dużymi kątami między cząstkami naładowanymi, wzmacniając tunelowanie kwantowe. Przewidywane tempa fuzji są zgodne z obserwowanym strumieniem neutronów, a prace ukazały się w dwóch artykułach w Physical Review C.
Raport · 2024
Lattice Confinement Fusion (LCF) Technology Utilized By Astral Systems Ltd
- Theresa L Benyo(Autorstwo)
- Lawrence Forsley(Autorstwo)
Benyo i Forsley opisują fuzję z uwięzieniem w sieci, metodę opracowaną przez zespół ośrodka Glenn, która prowadzi reakcje fuzji w litym metalu. Paliwo deuterowe jest uwięzione w przestrzeni między atomami metalu, a wraz z elektronami sieci i wyzwalaczem takim jak wiązka gamma powstają reakcje fuzji. Zauważają, że ta fuzja zachodzi w sieci w temperaturze otoczenia. Astral Systems podaje zwiększenie wydajności neutronów z fuzji deuteru co najmniej 50 razy w porównaniu z wcześniejszym komercyjnym generatorem neutronów. Firma podaje, że 99 procent reakcji fuzji powstaje dzięki uwięzieniu w sieci wewnątrz jej urządzenia z uwięzieniem elektrostatycznym, a działający prototyp mieści się na biurku.
talk · 2024
Lattice Confinement Fusion-Fast-Fission
- Lawrence P Forsley(Autorstwo)
- Pamela A Mosier-Boss(Autorstwo)
- Theresa L Benyo(Autorstwo)
Forsley, Mosier-Boss i Benyo przedstawiają fuzję z uwięzieniem w sieci krystalicznej, czyli łączenie izotopów wodoru w hel bez magnesów tokamaka i zasilaczy laserowych. Paliwo jądrowe jest uwięzione i wyzwalane wewnątrz sieci, a reakcje jądrowe są wzmacniane przez ekranowanie elektronowe. Opisują proces jako lokalnie gorący, lecz globalnie zimny, i odnotowują, że NASA opublikowała wyniki w Physical Review C. W hybrydowej reakcji szybkiego rozszczepienia neutrony z fuzji rozszczepiają uran, zużyte pręty paliwowe lub tor, co autorzy przedstawiają jako czystsze rozszczepienie bez uranu wzbogaconego. Wymieniane zastosowania obejmują zasilanie na niskiej orbicie okołoziemskiej i w przestrzeni dalekiej oraz użycie naziemne, a podejście skomercjalizowano w 2024 roku do produkcji radioizotopów medycznych.
Praca naukowa · 2022
Lattice Energy Converter
- F.E. Gordon(Autorstwo)
- H.J. Whitehouse(Autorstwo)
F. E. Gordon i H. J. Whitehouse opisują Lattice Energy Converters, które samoczynnie się uruchamiają i przez długi czas podtrzymują napięcie i prąd. Konwerter zamienia energię wewnętrzną sieci, na przykład palladu, albo uwięzionego w niej wodoru lub deuteru, w promieniowanie jonizujące i energię elektryczną. Napięcie i prąd rosną wraz z temperaturą, a moc przypomina baterię jądrową, lecz bez materiałów promieniotwórczych. Wytworzenie zmierzonego napięcia i prądu wymagałoby równowartości kilku kiurów promieniowania jonizującego. Dwie osoby powtórzyły wyniki, a model przewodzenia w gazach z członami dryfu i difuzji wyjaśnia nietypowe charakterystyki prądowo-napięciowe.
Praca naukowa · 2022
Lattice Energy Converter II: Iron Hydrogen Host Material
- F.E. Gordon(Autorstwo)
- H.J. Whitehouse(Autorstwo)
Gordon i Whitehouse opisali wcześniej Lattice Energy Converter, którego współosadzana elektroda pallad-wodór wytwarzała spontaniczną i trwałą energię elektryczną przypisywaną promieniowaniu jonizującemu. Tutaj elektroda żelazo-wodór, współosadzana z wodnego roztworu chlorku żelaza, wykazuje tę samą spontaniczną i trwałą produkcję energii elektrycznej oraz promieniowanie jonizujące, a wyniki te zostały powtórzone. Żelazo było naturalnym kandydatem: w temperaturze pokojowej wodór diffunduje w nim o około dwa rzędy wielkości szybciej niż w palladzie. Pokazują, że przewodzenie w konwerterze różni się od zwykłego przewodzenia w gazach, bo jego źródłem jest promieniowanie powstające w materiale gospodarza nasyconym wodorem.