The Spacetime Metric

Źródła

Oryginalne tytuły, informacje o autorstwie, dane wydawnicze i streszczenia w wybranym języku.

Opublikowane wpisy: 220

Pasujące wpisy: 220. Wyświetlane wpisy 51–75 z 220.

  1. Praca naukowa · 2020

    Dust content solutions for the Alcubierre warp drive spacetime

    1. Osvaldo L. Santos-Pereira(Autorstwo)
    2. Everton M. C. Abreu(Autorstwo)
    3. Marcelo B. Ribeiro(Autorstwo)

    Santos-Pereira, Abreu i Ribeiro badają metrykę Alcubierre’a, w której cząstka wewnątrz pęcherza warp może globalnie poruszać się dowolnie szybciej od światła, lokalnie pozostając podświetlna. Ogólna teoria względności dopuszcza właśnie takie połączenie globalnego ruchu nadświetlnego z lokalnym ruchem podświetlnym. Ponieważ metrykę zaproponowano pierwotnie jako geometrię bez źródła, rozwiązują dla niej równania Einsteina z pyłem jako źródłem. Każde takie rozwiązanie z pyłem pozbawionym ciśnienia okazuje się w rzeczywistości rozwiązaniem próżniowym. Te rozwiązania łączą metrykę Alcubierre’a z równaniem Burgersa opisującym fale uderzeniowe w płynie nielepkim, a fale te zachowują się jak fale płaskie.

  2. Praca naukowa · 2013

    Dynamical Casimir effect in a Josephson metamaterial

    1. Pasi Lähteenmäki(Autorstwo)
    2. G. S. Paraoanu(Autorstwo)
    3. Juha Hassel(Autorstwo)
    4. Pertti J. Hakonen(Autorstwo)

    Lähteenmäki, Paraoanu, Hassel i Hakonen opisują eksperyment dotyczący dynamicznego efektu Casimira w czterostronicowym manuskrypcie autorskim, wykorzystując nadprzewodzącą wnękę mikrofalową zawierającą metamateriał Josephsona. Układ 250 SQUID-ów w falowodzie o długości 7 mm zmienia efektywną długość elektryczną wnęki podczas modulacji strumienia magnetycznego. Przy rezonansie wnęki 5,4 GHz pompowanie z częstotliwością 10,8 GHz wytwarza skorelowane pary fotonów, których częstotliwości sumują się do częstotliwości pompy. Pomiary w pobliżu 50 mK pokazują korelacje dwóch modów oraz symetryczne widmo o dwóch maksimach po odstrojeniu wnęki, zgodne z modelem kwantowym autorów. Energia emitowanych fotonów pochodzi z zewnętrznej modulacji; nie jest to urządzenie pozyskujące energię bez zasilania.

  3. Praca naukowa · 2009

    Dynamical Casimir Effect in a Superconducting Coplanar Waveguide

    1. J. R. Johansson(Autorstwo)
    2. G. Johansson(Autorstwo)
    3. C. M. Wilson(Autorstwo)
    4. Franco Nori(Autorstwo)

    J. R. Johansson, G. Johansson, C. M. Wilson i Franco Nori badają dynamiczny efekt Casimira w nadprzewodzącym falowodzie koplanarnym zakończonym SQUID-em. Fluktuacje próżni przyciągają do siebie dwa równoległe zwierciadła, a poruszające się zwierciadło może zamienić je w rzeczywiste fotony. Zmiana strumienia magnetycznego przez SQUID moduluje warunek brzegowy falowodu, a więc jego efektywną długość, jak ruchome zwierciadło. Efektywne prędkości brzegu bliskie prędkości światła w falowodzie dają szerokopasmowe fotony identyczne z przewidywanymi dla pojedynczego drgającego zwierciadła. Szacując moc dla realistycznych parametrów, pokazują, że to nieklasyczne promieniowanie powinno dać się bezpośrednio wykryć w eksperymencie.

  4. Praca naukowa · 2024

    Electrochemically-enhanced nuclear fusion of deuterium

    1. Curtis Berlinguette(Autorstwo)
    2. Kuo-Yi Chen(Autorstwo)
    3. Phil Schauer(Autorstwo)
    4. Sergey Issinski(Autorstwo)
    5. Fatima H. Garcia(Autorstwo)
    6. Ryan Oldford(Autorstwo)
    7. Luca Egoriti(Autorstwo)
    8. Shota Higashino(Autorstwo)
    9. Jannis Maiwald(Autorstwo)
    10. Aref E. Vakili(Autorstwo)
    11. Yunzhou Wen(Autorstwo)
    12. Joseph Koh(Autorstwo)
    13. Thomas Schenkel(Autorstwo)
    14. Monika Stolar(Autorstwo)
    15. Amanda K. Brown(Autorstwo)

    Berlinguette i współpracownicy sprawdzają, czy elektrochemiczne nasycanie sieci metalu deuterem może zwiększyć prawdopodobieństwo zdarzeń fuzji. Według kryterium Lawsona gęstość paliwa ma znaczenie, a metal stały z łatwością mieści deuter o gęstości 10^28 m^-3. Zbudowali reaktor laboratoryjny, który kieruje jony deuteru na tarczę z palladu, gdzie wewnątrz metalu zachodzi fuzja deuter-deuter. Elektrochemiczne wprowadzanie dodatkowego deuteru do palladu w trakcie pomiaru zwiększyło tempo fuzji o 15(2)%. Eksperyment pokazuje, jak chemia w skali elektronowoltów zmienia reakcje jądrowe w skali megaelektronowoltów, co otwiera nową drogę do fuzji bez ekstremalnych warunków.

  5. patent · 2018

    Electromagnetic field generator and method to generate an electromagnetic field

    1. Salvatore Pais(Autorstwo)

    Patent Salvatore Paisa proponuje generator elektromagnetyczny łączący naładowaną powłokę, generator elektrostatyczny, źródło ciepła, przetwarzanie energii na elektryczność oraz silnik. Warianty kuliste, półkuliste i dyskowe zawierają spolaryzowaną ceramikę z tytanianu cyrkonianu ołowiu, która pobudza drgania obracającej się powłoki. Opis wymaga oddzielenia tych drgań od rezonansów konstrukcji mogących uszkodzić urządzenie. Układ zasilania przekształca dostarczone ciepło w elektryczność, z omawianymi wariantami jądrowymi oraz turbiną gazową. Natężenia 10²⁴–10²⁸ watów na metr kwadratowy są przewidywaniami opartymi na sprzężonym obrocie i drganiach, nie przedstawionymi pomiarami. Dodatkowe rozwiązania obejmują pomocniczy napęd i przeciwbieżne półkule, oddzielając samą koncepcję generatora pola od osobnych układów potrzebnych do pozycjonowania oraz stabilizacji całego urządzenia.

  6. Praca naukowa · 2018

    Electromagnetic response of gravitational waves passing through an alternating magnetic field

    1. H. Zheng(Autorstwo)
    2. L. F. Wei(Autorstwo)
    3. H. Wen(Autorstwo)
    4. F. Y. Li(Autorstwo)

    H. Zheng, L. F. Wei, H. Wen i F. Y. Li proponują poszukiwanie fal grawitacyjnych wysokiej częstotliwości poprzez sygnały elektromagnetyczne, które wytwarzają w silnym zmiennym polu magnetycznym. LIGO i Virgo wykrywają fale o niższej częstotliwości dzięki ich mechanicznym efektom pływowym. W pierwotnym układzie Gertsensztejna–Zeldowicza sygnał rośnie z kwadratem amplitudy fali, a tu rośnie liniowo, co czyni go wykrywalnym obecnymi detektorami słabego światła. Ponieważ indukowane sygnały mają impedancję falową bardzo różną od zwykłego promieniowania, szum tła można odfiltrować przez dopasowanie fal. Strojenie częstotliwości pola pozwoliłoby przeszukać szerokie pasmo, na przykład od 10^7 do 10^12 Hz, jeśli wnęka i przemiatanie będą wykonalne.

  7. talk · 2022

    Electron Screened and Enhanced Nuclear Reactions

    1. Lawrence P. Forsley(Autorstwo)
    2. Louis F. DeChiaro(Autorstwo)

    Forsley i DeChiaro dokonują przeglądu ekranowania elektronowego i przedstawiają jego implikacje zarówno astrofizyczne, jak i naziemne. Relacjonują, że zachodzi ono przy dużych gęstościach elektronów zdegenerowanych fermionowo i nie ma zastosowania do tokamaków. Ekranowanie działa poniżej 10 keV energii kinetycznej i zwiększa tempa reakcji jądrowych potencjalnie o 20 rzędów wielkości. Posługując się modelowym układem berylowym umieszczonym w fulerenie, w palladzie międzywęzłowym oraz w kowadle diamentowym, dowodzą, że środowisko chemiczne oddziałuje z jądrem atomowym. Konkludują, że modelowanie pozwala wyznaczyć optymalne materiały i warunki oraz pomaga kierować teorią, modelowaniem i eksperymentem dzięki sprzężeniu zwrotnemu.

  8. Praca naukowa · 2017

    Emergent Gravity and the Dark Universe

    1. Erik P. Verlinde(Autorstwo)

    Erik Verlinde wychodzi od idei, że czasoprzestrzeń i grawitacja wyłaniają się razem ze struktury splątania głębszej teorii mikroskopowej. Twierdzi, że w przestrzeni de Sittera dodatnia ciemna energia dodaje termiczną entropię z prawem objętości, która przewyższa prawo powierzchni dokładnie na horyzoncie kosmologicznym. Materia przemieszcza tę entropię, a sprężysta odpowiedź dodaje do emergentnych praw grawitacji dodatkową ciemną siłę grawitacyjną. Szacuje jej siłę na podstawie masy barionowej, stałej Newtona i skali przyspieszenia Hubble’a oraz przedstawia dowody, że siła ta wyjaśnia zjawiska w galaktykach i klastrach przypisywane dziś ciemnej materii. Naturalne pojawienie się skali przyspieszenia a0 uważa za szczególnie przekonujący element tego podejścia.

  9. Praca naukowa · 2020

    Energy conditions in general relativity and quantum field theory

    1. Eleni-Alexandra Kontou(Autorstwo)
    2. Ko Sanders(Autorstwo)

    Eleni-Alexandra Kontou i Ko Sanders omawiają stan warunków energetycznych w ogólnej teorii względności i kwantowej teorii pola, z historią, wynikami technicznymi, zastosowaniami i kilkoma nowymi wyprowadzeniami. Punktowe warunki energetyczne powstały jako rozsądne ograniczenia materii i stały się założeniami w dowodach twierdzeń o osobliwościach oraz nieistnienia tuneli czasoprzestrzennych i podobnych egzotycznych zjawisk. Tymczasem pola kwantowe, a nawet niektóre proste pola klasyczne, systematycznie łamią wszystkie punktowe warunki energetyczne. Słabsze stwierdzenia, kwantowe nierówności energetyczne i uśrednione warunki energetyczne, obowiązują szerzej i nadal mogą dowieść niektórych wcześniejszych wyników. Jeden z nich, achroniczny uśredniony zerowy warunek energetyczny, powinien obowiązywać uniwersalnie dla grawitującej materii, nawet w grawitacji semiklasycznej lub kwantowej.

  10. Praca naukowa · 2023

    Energy does not have a Gravitational Mass

    1. Takaaki Musha(Autorstwo)

    Takaaki Musha wychodzi od paradoksu: w teorii Einsteina energia punktu zerowego próżni z obcięciem na częstotliwości Plancka zakrzywiłaby Wszechświat aż do osobliwości. Wynikowy promień krzywizny byłby o rzędy wielkości mniejszy niż jądro atomowe. Opierając się na idei Sacharowa i modelu Puthoffa, w którym grawitacja jest oddziaływaniem cząstek z polem punktu zerowego, rozwija teorię grawitacji opartą na tym polu. Wyprowadzenie adaptuje model Jordana-Mbeutchou, w którym grawitacja jest oddziaływaniem materii z płynem wypełniającym przestrzeń. W tej teorii energia nie ma równoważnej masy grawitacyjnej, więc energia próżni nie powoduje zapadnięcia Wszechświata, grawiton nie jest potrzebny, a grawitacja jest efektem elektromagnetycznym wywołanym przez pole punktu zerowego.

  11. Praca naukowa · 2002

    Engineering the Zero-Point Field and Polarizable Vacuum for Interstellar Flight

    1. H. E. Puthoff(Autorstwo)
    2. S. R. Little(Autorstwo)
    3. M. Ibison(Autorstwo)

    Puthoff, Little i Ibison analizują idee dotyczące próżni w zastosowaniu do lotów kosmicznych i zaczynają od ograniczeń napędu. Piszą, że środek masy-energii początkowo nieruchomego, izolowanego układu nie może zmienić położenia bez sił zewnętrznych. W ich przykładzie statycznych, skrzyżowanych pól elektrycznego i magnetycznego ukryty pęd mechaniczny równoważy pęd pola, więc cały układ pozostaje nieruchomy. Artykuł opisuje doświadczenia ze stanami podstawowymi w wnękach Casimira oraz test synchrotronowy relacji próżnia–stan podstawowy; w tamtym czasie doświadczenia nie przyniosły powodzenia. W części o inżynierii metryki autorzy traktują próżnię jako ośrodek polaryzowalny i przedstawiają to ujęcie jako podejście inżynierskie. Piszą, że praktyczna odpowiedź może wyniknąć wyłącznie z samej pracy badawczej.

  12. Praca naukowa · 2008

    Enhancement of deuteron-fusion reactions in metals and experimental implications

    1. A. Huke(Autorstwo)
    2. K. Czerski(Autorstwo)
    3. P. Heide(Autorstwo)
    4. G. Ruprecht(Autorstwo)
    5. N. Targosz(Autorstwo)
    6. W. Żebrowski(Autorstwo)

    Huke, Czerski, Heide, Ruprecht, Targosz i Żebrowski zajmują się niskoenergetyczną fuzją deuteronów w metalach, gdzie kilka zespołów obserwuje wzmocnione ekranowanie elektronowe, lecz przy bardzo różnych energiach ekranowania. Przedstawiają nowe pomiary i badają procesy zakłócające zachodzące w napromienianych tarczach. Zanieczyszczenia powierzchni gazami resztkowymi oraz niejednorodna i niestabilna gęstość deuteronów to kluczowe efekty do opanowania. Ulepszona analiza różnicowa to uwzględnia, a wnikliwa analiza innych eksperymentów pokazuje, że ich nietypowe zmiany wydajności wynikają głównie z dynamiki gęstości deuteronów. Porównanie z teoriami ekranowania elektronowego w metalach wyraźnie wyklucza model Debye’a-Hückla, proponowany wcześniej dla reakcji jądrowych i rozpadów promieniotwórczych.

  13. Praca naukowa · 2025

    Exceeding the maximum classical energy density in fully charged quantum batteries

    1. Masahiro Hotta(Autorstwo)
    2. Kazuki Ikeda(Autorstwo)

    W swoim manuskrypcie Hotta i Ikeda proponują protokół baterii kwantowej, który wykorzystuje kwantową teleportację energii do zwiększenia energii zgromadzonej w lokalnym podukładzie. Protokół rozpoczyna się od splątanego stanu o najwyższej energii dla lokalnie oddziałujących spinów, zamiast stanu podstawowego stosowanego w konwencjonalnej kwantowej teleportacji energii. Alice mierzy swój podukład i przekazuje wynik kanałem klasycznym; Bob wykorzystuje tę informację do wybrania operacji lokalnej. W analitycznym modelu dwóch kubitów takie sprzężenie zwrotne podnosi lokalną energię Boba ponad jej wartość początkową; klasycznym punktem odniesienia jest maksymalna energia całkowita podzielona przez liczbę podukładów. Autorzy wskazują badania większych układów oraz weryfikację eksperymentalną na urządzeniach kwantowych jako dalsze zadania badawcze.

  14. Praca naukowa · 2019

    Excess Heat from Palladium Deposited on Nickel

    1. Tadahiko Mizuno(Autorstwo)
    2. Jed Rothwell(Autorstwo)

    Tadahiko Mizuno i Jed Rothwell opisują dwa sposoby wytwarzania nadmiarowego ciepła za pomocą palladu na niklu w gazowym deuterze. Starsza metoda wymagała tygodni lub miesięcy wyładowania jarzeniowego, by rozpylić pallad z centralnej elektrody na siatkę niklową. Najlepszy wynik to 480 W na wyjściu przy 248 W na wejściu, czyli 232 W nadmiarowego ciepła. Nowa metoda polega na bezpośrednim nałożeniu palladu na nikiel i zajmuje tylko około jednego dnia. Nadwyżka wynosi zwykle 5–6% mocy wejściowej, najlepsze próby sięgają około 20%, czyli 10–40 W, a kolejnym celem jest praca w wyższej temperaturze.

  15. Raport · 2017

    Experimental Observations of Nuclear Activity in Deuterated Materials Subjected to a Low-Energy Photon Beam

    1. Bruce M. Steinetz(Autorstwo)
    2. Theresa L. Benyo(Autorstwo)
    3. Vladimir Pines(Autorstwo)
    4. Marianna Pines(Autorstwo)
    5. Lawrence P. Forsley(Autorstwo)
    6. Paul A. Westmeyer(Autorstwo)
    7. Arnon Chait(Autorstwo)
    8. Michael D. Becks(Autorstwo)
    9. Richard E. Martin(Autorstwo)
    10. Robert C. Hendricks(Autorstwo)
    11. Nicholas Penney(Autorstwo)
    12. Annette M. Marsolais(Autorstwo)
    13. Tracy R. Kamm(Autorstwo)

    Steinetz i współpracownicy relacjonują, że naświetlanie silnie deuterowanych materiałów niskoenergetyczną wiązką fotonów o nominalnie 2 MeV dało aktywność jądrową metali macierzystych, hafnu i erbu, oraz molibdenowego materiału świadka zmieszanego z reagentami. Analiza widm gamma wykazała, że zaszły procesy jądrowe, na co wskazywały unikalne sygnatury gamma. Widma gamma po teście wykazały obecność radioizotopów erbu i molibdenu oraz, poprzez rozpad beta, technetu. Natomiast gdy uwodornione lub nienasycone gazem materiały erbowe albo hafnowe wystawiono na strumień gamma, widma nie ujawniły nowych izotopów. Detektory śladowe wykazały neutrony prędkie o energiach między 1.4 a 2.5 MeV, a autorzy stwierdzają, że potrzebne są dalsze badania w celu ustalenia mechanizmu powodującego aktywność jądrową.

  16. Praca naukowa · 2026

    Experimentally separating vacuum fluctuations from source radiation

    1. Alexa Herter(Autorstwo)
    2. Frieder Lindel(Autorstwo)
    3. Laura Gabriel(Autorstwo)
    4. Stefan Yoshi Buhmann(Autorstwo)
    5. Jérôme Faist(Autorstwo)

    Herter, Lindel, Gabriel, Buhmann i Faist podejmują dawną niejasność: to, czy przesunięcie Lamba, siły Casimira i emisja spontaniczna pochodzą od pól próżni, czy od promieniowania źródła, rozstrzygano dotąd wyłącznie założeniami teoretycznymi. Optyka ultraszybka pozwala dziś na doświadczalny analog problemu dwóch atomów Fermiego z dwoma impulsami laserowymi w nieliniowym krysztale. Wykrywają korelacje między impulsami wywołane fluktuacjami próżni i promieniowaniem źródła, rozdzielone dzięki ich własnościom przyczynowym. Oba zjawiska korelują różne kwadratury impulsów bliskiej podczerwieni, więc detekcja czuła na fazę bada każde z nich osobno. Wyniki weryfikują twierdzenie fluktuacyjno-dyssypacyjne w dziedzinie czasu na poziomie kwantowym i otwierają drogę do pozyskiwania splątania z próżni oraz detekcji pól w analogach zakrzywionej przestrzeni.

  17. Praca naukowa · 2024

    Exploring artificial intelligence techniques to research low energy nuclear reactions

    1. Anasse Bari(Autorstwo)
    2. Tanya Pushkin Garg(Autorstwo)
    3. Yvonne Wu(Autorstwo)
    4. Sneha Singh(Autorstwo)
    5. David Nagel(Autorstwo)

    Bari, Garg, Wu, Singh i Nagel stosują nowoczesną sztuczną inteligencję w badaniach niskoenergetycznych reakcji jądrowych, potencjalnego źródła czystej energii. Zbudowali korpus 3,424 dokumentów: 2,174 plików PDF pobranych z 4,743 pozycji biblioteki LENR-CANR oraz 1,250 artykułów i raportów z innych publicznych źródeł. Za pomocą modeli osadzeń i modelowania tematów metodami Latent Dirichlet Allocation, BERTopic i Top2Vec mapują strukturę i główne tematy tej dziedziny. Udostępniają też LENRsim, eksperymentalne narzędzie uczenia maszynowego z interfejsem webowym, które wyszukuje podobne badania. Analiza i opracowane narzędzia mają pomóc badaczom w planowaniu i rozwijaniu ich własnych badań.

  18. Praca naukowa · 2026

    Exploring Particle Geodesics in a Warp Drive Spacetime

    1. Lucas Timotheo Sanches(Autorstwo)
    2. Max Morris(Autorstwo)
    3. Steven R Brandt(Autorstwo)

    Lucas Timotheo Sanches, Max Morris i Steven Brandt pytają, czy napęd warp Alcubierre’a przydaje się do podróży wolniejszych od światła. Zauważają, że bąbel warp chroni statek przed pyłem i odłamkami, które są poważnym zagrożeniem nawet przy 10% prędkości światła. Śledzą tory cząstek masywnych w zmodyfikowanych metrykach warp. W jednym wariancie cząstki w pobliżu statku osiągają 23% prędkości światła, a w pierwotnym napędzie są odbijane z prędkością do 80% prędkości światła. Aby poradzić sobie z tymi zagrożeniami, dodają do metryki człon osłony deflektorowej, który przez unoszenie układu odsuwa cząstki z kierunku lotu.

  19. Raport · 2024

    FESAC Decadal Study: Clean, multi-purpose fusion power from small field-reversed configuration reactors

    1. S. A. Cohen(Autorstwo)

    Cohen proponuje rozszerzenie badań nad małymi reaktorami o konfiguracji odwróconego pola, o mocy syntezy między 0.5 a 50 MW, wykorzystującymi paliwa wytwarzające mniej neutronów. Dokument przedstawia program badawczy, wskazuje potencjalne korzyści techniczne i określa pytania dotyczące fizyki oraz technologii, które nadal wymagają zbadania. Priorytety obejmują wytwarzanie prądu, modelowanie kinetyczne, stabilizację i ogrzewanie plazmy, a także opracowanie osłon chroniących elementy reaktora. Proponowane metody bezpośredniej konwersji energii na elektryczność wymagają testów; mniejsza produkcja neutronów nie eliminuje potrzeby stosowania osłon. Cohen zaleca rozpoczęcie od wyspecjalizowanych odbiorców pozbawionych innych możliwości, zanim reaktory zaczną konkurować na szerszym rynku energii elektrycznej.

  20. Praca naukowa · 2008

    Fiber-Optical Analog of the Event Horizon

    1. Thomas G. Philbin(Autorstwo)
    2. Chris Kuklewicz(Autorstwo)
    3. Scott Robertson(Autorstwo)
    4. Stephen Hill(Autorstwo)
    5. Friedrich König(Autorstwo)
    6. Ulf Leonhardt(Autorstwo)

    Philbin, Leonhardt i współpracownicy wychodzą od tego, że horyzont zdarzeń zachowuje się jak fale w poruszającym się ośrodku: horyzont powstaje tam, gdzie ośrodek porusza się szybciej niż fale. Ich obraz to rzeka płynąca ku wodospadowi, gdzie za pewnym punktem fale nie mogą już płynąć w górę nurtu. Za pomocą ultrakrótkich impulsów w mikrostrukturalnych światłowodach demonstrują sztuczny horyzont zdarzeń utworzony ze światła. Obserwują klasyczny efekt optyczny, czyli przesunięcie światła w stronę błękitu na horyzoncie białej dziury. Obliczenia teoretyczne pokazują, że ten sam układ może posłużyć do badania kwantowych efektów horyzontów, w szczególności promieniowania Hawkinga.

  21. Praca naukowa · 2016

    Finite difference computation of Casimir forces

    1. Fabrizio Pinto(Autorstwo)

    W artykule na zaproszenie Fabrizio Pinto przedstawia historię obliczania sił międzyatomowych i sił Casimira, od wczesnej teorii i doświadczeń po realistyczne mikro- i nanourządzenia. Wyróżnia modulowanie siły Casimira w czasie: zmiana jej wielkości i znaku to kluczowa zasada budowy termodynamicznych nanosilników. Drugą dźwignią jest geometria, odkąd okazało się, że standardowy numeryczny elektromagnetyzm pozwala obliczać siły Casimira dla dowolnych kształtów. Pokazuje, że zwykła metoda różnic skończonych odtwarza wyniki Lifszyca dla równoległych płyt, a następnie bada inne geometrie, membrany odkształcane siłami Casimira i materiały anizotropowe. Dziedzina ta zasili przełomowe produkty przemysłowe i eksperymenty nowej generacji.

  22. Praca naukowa · 2023

    First measurements of p11B fusion in a magnetically confined plasma

    1. R. M. Magee(Autorstwo)
    2. K. Ogawa(Autorstwo)
    3. T. Tajima(Autorstwo)
    4. I. Allfrey(Autorstwo)
    5. H. Gota(Autorstwo)
    6. P. McCarroll(Autorstwo)
    7. S. Ohdachi(Autorstwo)
    8. M. Isobe(Autorstwo)
    9. S. Kamio(Autorstwo)
    10. V. Klumper(Autorstwo)
    11. H. Nuga(Autorstwo)
    12. M. Shoji(Autorstwo)
    13. S. Ziaei(Autorstwo)
    14. M. W. Binderbauer(Autorstwo)
    15. M. Osakabe(Autorstwo)

    R. M. Magee i współpracownicy przedstawiają pierwsze pomiary fuzji proton-bor w plazmie utrzymywanej polem magnetycznym, reakcji atrakcyjnej energetycznie, lecz trudnej technicznie. Paliwa są obfite, nietoksyczne i niepromieniotwórcze, a reakcja nie wytwarza neutronów, tylko hel. W urządzeniu Large Helical Device proszek boru wstrzyknięty na brzegu plazmy gromadził się w jej rdzeniu. Trzy wiązki neutralnego wodoru o mocy 2 MW i napięciu 160 kV dostarczały dobrze utrzymywanych protonów o wysokiej energii do reakcji z nim. Specjalnie zaprojektowany detektor zliczał cząstki alfa o energii MeV, dając tempo fuzji w bardzo dobrej względnej zgodności z obliczeniami.

  23. Praca naukowa · 2014

    First results from the new PVLAS apparatus: a new limit on vacuum magnetic birefringence

    1. F. Della Valle(Autorstwo)
    2. E. Milotti(Autorstwo)
    3. A. Ejlli(Autorstwo)
    4. G. Messineo(Autorstwo)
    5. L. Piemontese(Autorstwo)
    6. G. Zavattini(Autorstwo)
    7. U. Gastaldi(Autorstwo)
    8. R. Pengo(Autorstwo)
    9. G. Ruoso(Autorstwo)

    Della Valle, Milotti, Ejlli, Messineo, Piemontese i Zavattini przedstawiają pierwsze wyniki nowej aparatury PVLAS w Ferrarze, poszukującej magnetycznej dwójłomności próżni przewidywanej przez elektrodynamikę kwantową. Mierzą poziom szumu dla dwójłomności próżni w polu jednostkowym równy (4 ± 20) × 10^-23 T^-2 przy jednym odchyleniu standardowym. Wartość jest zgodna z zerem i wyznacza nowe ograniczenie dwójłomności próżni wynikającej z nieliniowej elektrodynamiki. Zmniejsza do czynnika 50 dystans do pierwszego pomiaru wartości przewidywanej przez elektrodynamikę kwantową, 4 × 10^-24 T^-2. Dane zaostrzają też niezależne od modelu ograniczenia na cząstki aksjonopodobne sprzężone z dwoma fotonami powyżej 1 meV i dwukrotnie poprawiają ograniczenie ładunku ułamkowego cząstek miliładunkowych.

  24. Praca naukowa · 2020

    Fluctuation-induced current from freestanding graphene

    1. P. M. Thibado(Autorstwo)
    2. P. Kumar(Autorstwo)
    3. Surendra Singh(Autorstwo)
    4. M. Ruiz-Garcia(Autorstwo)
    5. A. Lasanta(Autorstwo)
    6. L. L. Bonilla(Autorstwo)

    Thibado i współpracownicy pokazują, że mikrometrowe arkusze swobodnego grafenu pozostają w ruchu w temperaturze pokojowej, nawet przy przyłożonym napięciu polaryzacji. Za pomocą skaningowego mikroskopu tunelowego mierzą ten ruch poza płaszczyzną jako prąd przesunięcia zbierany przez pobliską małą elektrodę metalową. Model Langevina sprzęga poruszającą się membranę z obwodem zawierającym diody. Układ osiąga równowagę termiczną, a tempo wytwarzania ciepła, pracy i entropii szybko spada do zera, mimo to grafen dostarcza moc równą mocy rozpraszanej na rezystorze obciążenia. Ich dokładny wzór na moc przypomina wzór Nyquista na moc szumu, z tą różnicą, że zmienny opór diody silnie zwiększa moc wyjściową, a ruch grafenu przesuwa widmo ku niższym częstotliwościom.

  25. Praca naukowa · 2021

    Fluid dynamics in the warp drive spacetime geometry

    1. Osvaldo L. Santos-Pereira(Autorstwo)
    2. Everton M. C. Abreu(Autorstwo)
    3. Marcelo B. Ribeiro(Autorstwo)

    Santos-Pereira, Abreu i Ribeiro rozwiązują równania Einsteina dla metryki warp Alcubierre’a, przyjmując materię płynną jako źródło. Stosują płyn doskonały oraz bardziej elastyczny sparametryzowany płyn doskonały, wybrany do badania rozwiązań warp z dodatnią gęstością materii. Dwa z czterech podprzypadków płynu doskonałego sprowadzają się do próżni, tak jak dla pyłu, a inne dopuszczają napęd warp z dodatnią gęstością materii kosztem zespolonej funkcji regulującej. Sparametryzowany płyn również daje rozwiązania, w których prędkości warp powstają przy dodatniej gęstości materii. Wszystkie cztery warunki energetyczne są spełnione dla płynu doskonałego i ograniczają płyn sparametryzowany, a bardziej złożone rozkłady materii mogą uczynić ujemną gęstość materii zbędną.