Źródła

Oryginalne tytuły, informacje o autorstwie, dane wydawnicze i streszczenia w wybranym języku.

Opublikowane wpisy: 220

Pasujące wpisy: 220. Wyświetlane wpisy 26–50 z 220.

Praca naukowa · 2012
Biological Transmutations: Historical Perspective
1. Jean-Paul Biberian(Autorstwo)
Jean-Paul Biberian omawia dowody na to, że żywe układy mogą przekształcać jeden pierwiastek chemiczny w inny. Przez dwa stulecia eksperymentatorzy kwestionowali prawo zachowania Lavoisiera dla reakcji chemicznych i opisywali transmutacje w roślinach, bakteriach i innych organizmach. Linia prowadzi od eksperymentów Herzeelego przez Barangera, Kervrana, Goldfeina i Hollemana do najnowszych prac Wysockiego i Korniłowej z użyciem nowoczesnych technik analitycznych. Zaznacza, że wiele starszych danych pochodzi z 19 i początku 20 wieku albo ze źródeł wtórnych. Łącznie wydaje się, że organizmy żywe mogą w pewnych warunkach wywoływać reakcje jądrowe, a teoria, która to wyjaśni, prawdopodobnie wyjaśni też reakcje jądrowe w materii skondensowanej.
Praca naukowa · 2012
Bird's Eye View of Phonon Models for Excess Heat in the Fleischmann-Pons Experiment
1. Peter L. Hagelstein(Autorstwo)
Peter Hagelstein przedstawia przegląd swoich modeli teoretycznych nadmiarowego ciepła w eksperymencie Fleischmanna i Ponsa. Ponad dwie dekady po ogłoszeniu efektu omawia podejścia rozwijane w poszukiwaniu spójnego wyjaśnienia teoretycznego. Efekt jest ogromny, a hel-4 wydaje się skorelowany z energią, lecz brak energetycznych cząstek odpowiadających tej energii. Skłoniło go to do poszukiwania modeli dzielących duży kwant energii na bardzo wiele małych, co wydaje się osiągać stratny model spin-bozon. Koherentna wymiana energii w tej granicy wraz z przekazywaniem wzbudzenia opisuje nowy zbiór reakcji istotnych dla eksperymentów. Powstałe modele pozwalają interpretować liczne obserwacje doświadczalne, których nie wyjaśnia podręcznikowa fizyka jądrowa i fizyka materii skondensowanej.
Praca naukowa · 2010
Black hole lasers in Bose-Einstein condensates
1. S Finazzi(Autorstwo)
2. R Parentani(Autorstwo)
S. Finazzi i R. Parentani badają wydłużone kondensaty Bosego-Einsteina, których przepływ dwukrotnie przekracza prędkość dźwięku. W analogii grawitacyjnej przepływy te tworzą parę horyzontów czarnej i białej dziury. Bez periodycznych warunków brzegowych widmo fononów ma skończony zbiór modów o zespolonej częstotliwości, które wywołują efekt laserowy, bo obszar naddźwiękowy działa jak wnęka rezonansowa. Numeryczne obliczenie zespolonych częstotliwości i korelacji gęstość-gęstość daje wzory o bardzo charakterystycznych sygnaturach. Efekt laserowy to samowzmacniające się promieniowanie Hawkinga, co potwierdza porównanie wczesnego strumienia wychodzącego ze standardowym promieniowaniem czarnej dziury. Ponieważ analiza opiera się na równaniu Bogoliubowa-de Gennesa, żaden z jej wyników nie zależy od samej analogii grawitacyjnej.
Praca naukowa · 1993
Black strings and p-branes are unstable
1. Ruth Gregory(Autorstwo)
2. Raymond Laflamme(Autorstwo)
Ruth Gregory i Raymond Laflamme badają małe zaburzenia czarnych strun i bran, niskoenergetycznych rozwiązań teorii strun. W czterech wymiarach czarne dziury są stabilne i osiągają stan określony przez masę, ładunek i moment pędu. W ujęciu kwantowym czarne dziury zachowują się zupełnie inaczej, jak układy termiczne, w których pole powierzchni horyzontu pełni rolę entropii. Dla nienaładowanych czarnych strun znajdują niestabilne mody w pewnym zakresie częstotliwości i długości fal w dodatkowych wymiarach. Kompaktyfikacja dodatkowych wymiarów poniżej najkrótszej niestabilnej długości fali usuwa niestabilność, więc duże astrofizyczne czarne dziury pozostają nietknięte. Omawiają też, co ta niestabilność oznacza dla hipotezy kosmicznej cenzury Penrose’a, według której osobliwości pozostają ukryte.
Praca naukowa · 2011
Bose-Einstein Condensate Theory of Deuteron Fusion in Metal
1. Yeong E. Kim(Autorstwo)
Yeong Kim rozwija teorię fuzji jądrowej przez kondensację Bosego-Einsteina, aby wyjaśnić reakcje jądrowe wywoływane przez deuterony w metalach, obserwowane w eksperymentach z elektrolizą i ładowaniem gazem. Obserwowanego tempa reakcji nie da się wyjaśnić konwencjonalną teorią reakcji jądrowych w swobodnej przestrzeni. Opiera się na jednym konwencjonalnym pojęciu: deuterony tworzą kondensat Bosego-Einsteina wewnątrz metalu. Teoria wyjaśnia jakościowo lub ilościowo wszystkie dziesięć wymienionych obserwacji doświadczalnych z elektrolizy i ładowania gazem. Energia fuzji może przechodzić do metalu dzięki jego zdolności hamowania, bez odwoływania się do drgań sieci, a anomalną produkcję trytu wyjaśnia podprogowa reakcja rezonansowa. Zaproponowano kluczowe eksperymenty sprawdzające jej przewidywania.
Praca naukowa · 2012
Bose-Einstein Condensation Nuclear Fusion: Role of Monopole Transition
1. Yeong E. Kim(Autorstwo)
2. Thomas E. Ward(Autorstwo)
Yeong Kim i Thomas Ward rozwijają teorię fuzji jądrowej przez kondensację Bosego–Einsteina, opartą na jednej konwencjonalnej idei: deuterony w metalu tworzą kondensat Bosego–Einsteina. Dodają przejście monopolowe, zakładając, że hel-4 ma kolektywny wibracyjny stan wzbudzony. Za pomocą mechanizmu rezonansu progowego wyprowadzają czynnik S i stwierdzają, że tempo reakcji w tym kanale znacznie przewyższa pozostałe kanały wyjściowe. Zaproponowany mechanizm pozwala przekazać energię fuzji drganiom sieci krystalicznej metalu, czyli fononom, zamiast emitowanemu promieniowaniu. Proponują testy: nieelastyczne rozpraszanie elektronów na helu-4 w poszukiwaniu stanu wzbudzonego oraz pomiar przewidywanego współczynnika rozgałęzienia.
Praca naukowa · 2013
Bose-Einstein condensation versus Dicke-Hepp-Lieb transition in an optical cavity
1. Francesco Piazza(Autorstwo)
2. Philipp Strack(Autorstwo)
3. Wilhelm Zwerger(Autorstwo)
Piazza, Strack i Zwerger dokładnie rozwiązują, jak kondensacja Bosego-Einsteina konkuruje z przejściem samoorganizacji Dicke’a-Heppa-Lieba w idealnym gazie Bosego w jednomodowej wnęce optycznej pobudzanej poprzecznym laserem. Podejście efektywnego działania daje pełny diagram fazowy w dowolnej temperaturze, z punktem dwukrytycznym, w którym oba przejścia się przecinają. Obliczają dynamicznie generowaną strukturę pasmową atomów i wynikający z niej spadek temperatury kondensacji, gdy gęstość zaczyna być okresowo modulowana. Widmo polarytonów w pobliżu przejścia zachowuje się zupełnie inaczej powyżej i poniżej temperatury kondensacji. W niskiej temperaturze krytyczna wartość samoorganizacji maleje wraz ze wzrostem temperatury, więc fluktuacje termiczne mogą wzmacniać skłonność atomów do okresowego ułożenia.
Praca naukowa · 2003
Can a wormhole supported by only small amounts of exotic matter really be traversable?
1. Peter K. F. Kuhfittig(Autorstwo)
Peter Kuhfittig opiera się na wynikach, że efekty kwantowe mogą utrzymać otwartą gardziel tunelu czasoprzestrzennego, a całkowitą ilość egzotycznej materii można uczynić dowolnie małą. Problem polegał na tym, że taki tunel mógłby rozszerzać się zbyt powoli, by przebyć go w rozsądnym czasie, i zbliżać się do horyzontu zdarzeń w gardzieli. Przedstawia model, który pokonuje obie trudności i spełnia zwykłe warunki przejezdności. Rozmiar tunelu pozwala przebyć go w rozsądnym czasie, a model spełnia ograniczenia Forda i Romana bez horyzontu zdarzeń w gardzieli. Tunel utrzymywany przez bardzo małą ilość egzotycznej materii może być przejezdny w praktyce, a nie tylko w teorii, a całkowita ilość egzotycznej materii okazuje się znikomo mała.
Praca naukowa · 2025
Casimir forces across magnetic plasmas at nuclear separations
1. S.K. Panja(Autorstwo)
2. L. Inacio(Autorstwo)
3. S. Pal(Autorstwo)
4. M. Boström(Autorstwo)
Panja, Inacio, Pal i Boström przedstawiają teorię i wyniki numeryczne dotyczące magnetycznego oddziaływania Casimira, wytwarzanego przez fluktuacje próżni skwantowanego pola, na odległościach jądrowych. Badają, jak efekt Casimira w temperaturze zera na tych skalach może osiągnąć temperatury ciała doskonale czarnego potrzebne do wytworzenia magnetycznej plazmy elektronowo-pozytonowej. Przenikalność magnetyczna plazmy oraz obecne pola magnetyczne kształtują ekranowane potencjały Casimira-Yukawy między idealnie przewodzącymi powierzchniami. Wyprowadzają wnioski dla tego potencjału, jego długości ekranowania oraz zależnej od przenikalności wielkości przypominającej masę mezonu. Praca nawiązuje do wyników pokazujących, że pola magnetyczne mogą regulować mierzoną siłę Casimira i wytwarzać z próżni elektrony i pozytony.
Praca naukowa · 2006
Casimir forces and non-Newtonian gravitation
1. Roberto Onofrio(Autorstwo)
Roberto Onofrio omawia poszukiwania odstępstw od grawitacji Newtona na odległościach mikrometrowych, gdzie kilka teorii dopuszcza nowe siły o natężeniu grawitacyjnym, które mogłyby sygnalizować unifikację. W tym zakresie głównym tłem jest siła Casimira. Omawia mikrometrowe pomiary siły Casimira, ograniczenia, jakie nakładają na grawitację nienewtonowską, oraz główne źródła fałszywych sygnałów. Proponuje wyrażanie każdego pomiaru siły Casimira, niezależnie od geometrii, jako wyznaczenia stałej ħc, którą można porównać z jej precyzyjną wartością z pomiarów mikroskopowych. Opanowanie poprawki na skończoną temperaturę, z testami na ślepo, to kluczowy krok, zanim przyszłe eksperymenty odkryją takie siły lub przesuną ich okno w teoretycznie nienaturalne obszary.
Praca naukowa · 2019
Chiral Casimir Forces: Repulsive, Enhanced, Tunable
1. Qing-Dong Jiang(Autorstwo)
2. Frank Wilczek(Autorstwo)
Qing-Dong Jiang i Frank Wilczek obliczają oddziaływania Casimira między podobnymi ciałami rozdzielonymi ośrodkiem optycznie aktywnym lub żyrotropowym. W manuskrypcie argumentują, że różna propagacja światła o lewej i prawej polaryzacji kołowej unieważnia jeden krok twierdzenia o przyciąganiu dla rozpatrywanego modelu. Dla równoległych płyt o określonych macierzach odbicia obliczenia przewidują naprzemienne przyciąganie i odpychanie przy zmianie odległości. W przykładzie ośrodka Faradaya zewnętrzne pole magnetyczne steruje przewidywaną siłą poprzez rotację optyczną ośrodka. Autorzy badają również zależność odpowiedzi materiałowej od częstotliwości, niedoskonałe odbicie i skończoną temperaturę. Obliczenie dla skończonej temperatury zakłada właściwości dielektryczne niewrażliwe na temperaturę; przewidywania zależą od wybranego ośrodka pośredniego i macierzy odbicia.
Praca naukowa · 2014
Cold Fusion
1. Jean-Paul Biberian(Autorstwo)
Jean-Paul Biberian omawia prawie 20 lat własnych doświadczeń z zimną fuzją, prowadzonych samodzielnie i ze współpracownikami, obejmujących elektrolity stałe, elektrolizę i difuzję gazu. Praca zaczęła się w 1993 roku od techniki stałotlenkowej Francisa Forrata: czerwone monokryształy LaAlO3 z wakancjami lantanu bieleją po nasyceniu wodorem lub deuterem, co pokazuje zapełnianie wakancji. We wszystkich technikach raportuje nadmiarowe ciepło: próby z elektrolitem stałym dały wysoki współczynnik wydajności, ale mało ciepła, a difuzja deuteru więcej nadmiarowego ciepła przy niższym współczynniku. Zaznacza, że wiele innych wypróbowanych technik bez nadmiarowego ciepła pozostaje poza tą relacją.
Praca naukowa · 2025
Cold Fusion Explained
1. Edmund Storms(Autorstwo)
Edmund Storms podsumowuje doświadczalne zachowanie leżące u podstaw zimnej fuzji i ogólnie opisuje, jak działa ten proces. Dodaje nowe wyniki doświadczalne dotyczące emisji elektronów z powierzchni oraz wpływu przyłożonego prądu elektronowego. W jego ujęciu proces jądrowy zaczyna się od nietypowego stanu chemicznego, w którym wiele elektronów i kilka jąder wodoru gromadzi się w wyjątkowych miejscach struktury i ulega fuzji. Mechanizm nie został jeszcze opisany matematycznie, ale jego kluczowe cechy tworzą model, który ma kierować przyszłymi badaniami. Ma to znaczenie, bo proces obiecuje czystą i niewyczerpaną energię oraz ujawnia nowy rodzaj mechanizmu stojącego za różnymi oddziaływaniami jądrowymi.
Praca naukowa · 2011
Comment on 'Hawking Radiation from Ultrashort Laser Pulse Filaments'
1. Ralf Schützhold(Autorstwo)
2. William G. Unruh(Autorstwo)
Ralf Schützhold i William Unruh odpowiadają na doniesienie o analogowym efekcie Hawkinga wywołanym impulsami światła w szkle kwarcowym. Wymieniają, czego wymaga efekt Hawkinga, w tym promieniowania termicznego z układu niezależnego od czasu, wywołanego wykładniczym rozrywaniem fal na horyzoncie. Z pięciu warunków spełniony jest tylko ten o ujemnej energii za horyzontem fazowym, więc eksperyment to ważny krok w stronę obserwacji promieniowania Hawkinga. Impuls ma horyzonty fazowe, ale nie ma horyzontu prędkości grupowej, a oszacowana temperatura Hawkinga i liczba fotonów są o rzędy wielkości za małe względem obserwowanego sygnału. Chwalą technikę i uważają, że taki układ może dać pierwszą obserwację spontanicznej emisji Hawkinga w układzie analogowym.
Praca naukowa · 2024
Constant Velocity Physical Warp Drive Solution
1. Jared Fuchs(Autorstwo)
2. Christopher Helmerich(Autorstwo)
3. Alexey Bobrick(Autorstwo)
4. Luke Sellers(Autorstwo)
5. Brandon Melcher(Autorstwo)
6. Gianni Martire(Autorstwo)
Fuchs, Helmerich, Bobrick, Sellers, Melcher i Martire przedstawiają rozwiązanie napędu warp o stałej prędkości, wolniejszego od światła, które spełnia wszystkie warunki energetyczne. Łączy stabilną powłokę materii z rozkładem wektora przesunięcia bardzo zbliżonym do znanych rozwiązań, takich jak metryka Alcubierre’a. Zespół generuje metrykę numerycznie, sprawdza warunki energetyczne i potwierdza, że przesunięcia nie da się usunąć zmianą współrzędnych. Wynik przenosi obserwatorów wzdłuż geodezyjnych, tak jak metryka Alcubierre’a, i zarazem spełnia zerowy, słaby, dominujący i silny warunek energetyczny. Klasyczne czasoprzestrzenie warp mogą spełnić warunki energetyczne po dodaniu zwykłej powłoki materii o dodatniej masie ADM.
Praca naukowa · 2008
Contribution of drifting carriers to the Casimir-Lifshitz and Casimir-Polder interactions with semiconductor materials
1. Diego A. R. Dalvit(Autorstwo)
2. Steve K. Lamoreaux(Autorstwo)
Diego Dalvit i Steve Lamoreaux rozwijają teorię sił Casimira-Lifszyca i Casimira-Poldera przy powierzchniach półprzewodnikowych lub izolatorowych, uwzględniającą dryf ładunków w objętości za pomocą klasycznego równania Boltzmanna. Fale wewnątrz półprzewodników oddziałują z dryfującymi nośnikami, co leży u podstaw zjawisk takich jak półprzewodnikowe wzmacnianie fali bieżącej. Wyprowadzają zależne od częstotliwości relacje dyspersji, które w granicy dają zwykłe wyniki Lifszyca dla dielektryków. W granicy kwazistatycznej pokrywają się z niedawnymi wynikami uwzględniającymi ekranowanie Debye’a w termicznej sile Lifszyca dla powierzchni o małej liczbie nośników. Podejście modyfikuje siłę Casimira-Lifszyca między takimi materiałami i pozwala opisać wpływ małego przewodnictwa.
Praca naukowa · 1998
Contribution to Inertial Mass by Reaction of the Vacuum to Accelerated Motion
1. Alfonso Rueda(Autorstwo)
2. Bernhard Haisch(Autorstwo)
Rueda i Haisch rozwijają model bezwładności w elektrodynamice stochastycznej, przekształcając elektromagnetyczne pola punktu zerowego dla obiektu o stałym przyspieszeniu własnym. Interpretują pochłanianie lub rozpraszanie wynikającego strumienia pędu jako reakcję przeciwną przyspieszeniu, z efektywną masą zależną od objętości oraz sprzężenia zależnego od częstotliwości. Sprzężenie musi maleć przy wysokich częstotliwościach, a całki wymagają określonej konwencji całkowania. Kowariantny aneks uwzględnia naprężenia elektromagnetyczne, usuwa wcześniejszy czynnik 4/3 i odzyskuje standardową relatywistyczną postać czteropędu. Obliczenie dotyczy wkładu elektromagnetycznego, nie określa mikroskopowej dynamiki oddziaływań i traktuje rozszerzenie na ruch ogólny jako argument wymagający dalszych konkretnych przykładów, a nie ukończone wyjaśnienie bezwładności wszystkich rodzajów materii.
patent · 2018
Craft using an inertial mass reduction device
1. Salvatore Cezar Pais(Autorstwo)
Patent Paisa z 2018 roku proponuje pojazd, którego ściana zewnętrzna oraz izolowana elektrycznie ściana wewnętrzna tworzą wnękę rezonansową wokół przedziałów. Emitery mikrofal miałyby wywoływać przyspieszane drgania naładowanej ściany zewnętrznej, zmieniając pobliską próżnię i zmniejszając bezwładność, czyli opór wobec przyspieszania. Opis przewiduje emitery od 300 MHz do 300 GHz oraz możliwość wypełnienia wnęki gazem szlachetnym, na przykład ksenonem. Proponuje także obrotową część przednią i osłonę elektromagnetyczną dla załogi oraz urządzeń. W drugim wariancie wybiórcze wzbudzanie drgań różnych części wnęki miałoby sterować pojazdem. Cztery zastrzeżenia obejmują układ wnęki i emiterów, gaz szlachetny, ładunek ściany zewnętrznej oraz przyspieszaną rotację osiową; działanie konstrukcji zależy od proponowanej reakcji próżni.
Praca naukowa · 2012
Cryogenic Calorimetry of 'Exploding' PdDx Wires
1. F. L. Tanzella(Autorstwo)
2. J. Bao(Autorstwo)
3. M. C. H. McKubre(Autorstwo)
Tanzella, Bao i McKubre opierają się na doniesieniach, że cienkie struktury deuterku palladu wytwarzają anomalne ciepło i produkty jądrowe, gdy pobudza się je elektrodyfuzją. Zbudowali kalorymetr pracujący w temperaturze 77 K, który wykrywa mniej niż 0.1 J z dokładnością lepszą niż 0.06 J. Wysokonapięciowa elektroliza bardzo czystej ciężkiej wody silnie nasyca deuterem cienkie druty palladowe, a impulsy dużego prądu powodują następnie, że druty eksplodują na mikroskopijne cząstki. Energia wyjściowa sięgnęła 150% energii wejściowej, a każdy dotychczas zaobserwowany rozpad drutu dawał nadmiar energii. Kolejnym krokiem jest zbieranie gazu znad cieczy w kalorymetrze podczas tych impulsów i pomiar izotopów helu metodą spektrometrii masowej.
Praca naukowa · 2016
Damped vacuum states of light
1. T G Philbin(Autorstwo)
Thomas Philbin wychodzi od głównej lekcji efektu Casimira: energia punktu zerowego próżni elektromagnetycznej ma realne skutki fizyczne. Modeluje światło kwantowe rozchodzące się w jednym wymiarze w obecności bloku materiału, z pełnym uwzględnieniem dyspersji i absorpcji. Blok obniża energię punktu zerowego poniżej wartości w wolnej przestrzeni dla niektórych częstotliwości, a dla innych ją podnosi. Zregularyzowana energia Casimira dla danej częstotliwości również spada poniżej zera, czyli wartości dla wolnej przestrzeni, przy niektórych częstotliwościach. Całkowita energia Casimira jest dodatnia, a wielkości punktu zerowego dla pojedynczego modu mają bezpośrednie znaczenie doświadczalne dzięki detekcji homodynowej i emisji spontanicznej.
Praca naukowa · 1997
Demonstration of the Casimir Force in the 0.6 to 6 μm Range
1. S. K. Lamoreaux(Autorstwo)
W 1997 roku S. K. Lamoreaux zmierzył siłę Casimira między zakrzywionym przewodnikiem a płaską płytką za pomocą wahadła skrętnego, przy odległościach 0,6–6 mikrometrów. Artykuł podawał zgodność z teorią na poziomie około pięciu procent. Errata z 1998 roku poprawiła obliczenia skończonej przewodności oraz lokalną krzywiznę soczewki. Zachowała pierwotne dane, zmieniła krzywe teoretyczne i podała pięcioprocentową zgodność dla obliczeń dotyczących miedzi. Ponowna analiza z 2010 roku zaproponowała dodatkową poprawkę wynikającą z fluktuacji odległości, których pierwotnie nie zmierzono; surowe dane nie były już dostępne. Autor wyraźnie zastrzegł, że ten możliwy efekt systematyczny nie potwierdza modelu Drudego ani nie obala modelu plazmowego.
Praca naukowa · 2004
Design of a Quantum Source of High-Frequency Gravitational Waves (HFGW) and Test Methodology
1. Giorgio Fontana(Autorstwo)
Giorgio Fontana projektuje kwantowe źródło fal grawitacyjnych wysokiej częstotliwości, uznanych za przełom potrzebny dla nowych form napędu kosmicznego. Większość istniejących metod generacji ma znikomą sprawność i wypromieniowuje o rzędy wielkości mniej mocy grawitacyjnej, niż zużywa. Jego odpowiedzią jest gaser, grawitacyjny odpowiednik lasera, jako kwantowa droga do wydajnej generacji fal. Układy kwantowe można zaprojektować tak, by zabronić przejść elektrycznych i magnetycznych, a wtedy zachodzą grawitacyjne przejścia spinu 2; autor wskazuje odpowiednie materiały aktywne w ciele stałym. Opisuje, jak uzyskać koherencję, inwersję obsadzeń i większe prawdopodobieństwo emisji, oraz proponuje urządzenie demonstracyjne w okolicy 1 THz i eksperymenty na początek badań.
Praca naukowa · 2007
Deuteron Cluster Fusion and ASH
1. Akito Takahashi(Autorstwo)
Akito Takahashi omawia swój teoretyczny model fuzji klastrów deuteronów w materii skondensowanej. Deuterony na krótko kondensują w klastry w punktach ogniskowych sieci deuterku metalu, a jego teoria ekranowania przez elektronowe kwazicząstki opisuje, jak przyciągnięte elektrony je ekranują. Modelując oddziaływanie silne wymianą naładowanych pionów, proponuje wielociałową fuzję rezonansową, w której głównymi kanałami są tetraedryczna fuzja 4 deuteronów i oktaedryczna fuzja 8, prowadzące do helu-4. Tryt i hel-3 są produktami pobocznymi, a neutrony pojawiają się z częstością poniżej 10^-10 częstości powstawania helu. Hamowane cząstki alfa emitują jedynie niskoenergetyczne promieniowanie rentgenowskie, trudne do zauważenia poza ogniwem, więc fuzja klastrów deuteronów jest czysta i niemal bezpromienna.
Praca naukowa · 2024
Direct Electricity Production from NANOR-type ZrO2-PdNiD Components Using Ultrasound
1. Mitchell Swartz(Autorstwo)
Mitchell Swartz pracuje z komponentami typu NANOR, nanostrukturalnymi materiałami, w których deuterowane wyspy palladowo-niklowe są elektrycznie odizolowane w dielektryku z tlenku cyrkonu. Sprawdza, czy przyłożone do nich ultradźwięki można zamienić bezpośrednio na prąd stały, porównując wyniki z próbkami omowymi z dodatkowym polem magnetycznym i bez niego. Komponenty wytworzyły nadmiarową energię elektryczną o około 655% większą niż jakakolwiek próbka kontrolna. Ta produkcja elektryczna uzupełnia nadmiarowe ciepło, które komponenty już wytwarzają, choć jest od niego znacznie mniejsza. Jej zaletą jest ominięcie konwersji termoelektrycznej ograniczonej sprawnością Carnota, a obecnie powstają trwalsze komponenty i układy sterowania do pozyskiwania tej energii.
Praca naukowa · 2015
Discrete Excitation Spectrum of a Classical Harmonic Oscillator in Zero-Point Radiation
1. Wayne Cheng-Wei Huang(Autorstwo)
2. Herman Batelaan(Autorstwo)
Wayne Cheng-Wei Huang i Herman Batelaan sprawdzają powszechny pogląd, że teorie klasyczne, takie jak elektrodynamika stochastyczna, nie mogą dawać dyskretnych widm energii. Stwierdzają, że klasyczny oscylator harmoniczny zanurzony w klasycznym elektromagnetycznym promieniowaniu punktu zerowego, pobudzony pojedynczym impulsem, wykazuje skwantowane widmo wzbudzeń zgodne z oscylatorem kwantowym. Oba widma uzyskano przez numeryczne obliczenie całkowitej energii oscylatora po impulsie, kwantowe przez rozwiązanie równania Schrödingera. Klasyczna teoria pola punktu zerowego i mechanika kwantowa zgadzają się w granicach błędu zbieżności numerycznej. Stała Plancka wchodzi do teorii klasycznej jedynie jako czynnik określający natężenie pola punktu zerowego.