W minutę

Jean-Paul Biberian omawia prawie 20 lat własnych doświadczeń z zimną fuzją, prowadzonych samodzielnie i ze współpracownikami, obejmujących elektrolity stałe, elektrolizę i difuzję gazu. Praca zaczęła się w 1993 roku od techniki stałotlenkowej Francisa Forrata: czerwone monokryształy LaAlO3 z wakancjami lantanu bieleją po nasyceniu wodorem lub deuterem, co pokazuje zapełnianie wakancji. We wszystkich technikach raportuje nadmiarowe ciepło: próby z elektrolitem stałym dały wysoki współczynnik wydajności, ale mało ciepła, a difuzja deuteru więcej nadmiarowego ciepła przy niższym współczynniku. Zaznacza, że wiele innych wypróbowanych technik bez nadmiarowego ciepła pozostaje poza tą relacją.

Cold Fusion