W minutę

S. Finazzi i R. Parentani badają wydłużone kondensaty Bosego-Einsteina, których przepływ dwukrotnie przekracza prędkość dźwięku. W analogii grawitacyjnej przepływy te tworzą parę horyzontów czarnej i białej dziury. Bez periodycznych warunków brzegowych widmo fononów ma skończony zbiór modów o zespolonej częstotliwości, które wywołują efekt laserowy, bo obszar naddźwiękowy działa jak wnęka rezonansowa. Numeryczne obliczenie zespolonych częstotliwości i korelacji gęstość-gęstość daje wzory o bardzo charakterystycznych sygnaturach. Efekt laserowy to samowzmacniające się promieniowanie Hawkinga, co potwierdza porównanie wczesnego strumienia wychodzącego ze standardowym promieniowaniem czarnej dziury. Ponieważ analiza opiera się na równaniu Bogoliubowa-de Gennesa, żaden z jej wyników nie zależy od samej analogii grawitacyjnej.

Black hole lasers in Bose-Einstein condensates