W minutę

Peter Kuhfittig opiera się na wynikach, że efekty kwantowe mogą utrzymać otwartą gardziel tunelu czasoprzestrzennego, a całkowitą ilość egzotycznej materii można uczynić dowolnie małą. Problem polegał na tym, że taki tunel mógłby rozszerzać się zbyt powoli, by przebyć go w rozsądnym czasie, i zbliżać się do horyzontu zdarzeń w gardzieli. Przedstawia model, który pokonuje obie trudności i spełnia zwykłe warunki przejezdności. Rozmiar tunelu pozwala przebyć go w rozsądnym czasie, a model spełnia ograniczenia Forda i Romana bez horyzontu zdarzeń w gardzieli. Tunel utrzymywany przez bardzo małą ilość egzotycznej materii może być przejezdny w praktyce, a nie tylko w teorii, a całkowita ilość egzotycznej materii okazuje się znikomo mała.

Can a wormhole supported by only small amounts of exotic matter really be traversable?