W minutę

Erik Verlinde wychodzi od idei, że czasoprzestrzeń i grawitacja wyłaniają się razem ze struktury splątania głębszej teorii mikroskopowej. Twierdzi, że w przestrzeni de Sittera dodatnia ciemna energia dodaje termiczną entropię z prawem objętości, która przewyższa prawo powierzchni dokładnie na horyzoncie kosmologicznym. Materia przemieszcza tę entropię, a sprężysta odpowiedź dodaje do emergentnych praw grawitacji dodatkową ciemną siłę grawitacyjną. Szacuje jej siłę na podstawie masy barionowej, stałej Newtona i skali przyspieszenia Hubble’a oraz przedstawia dowody, że siła ta wyjaśnia zjawiska w galaktykach i klastrach przypisywane dziś ciemnej materii. Naturalne pojawienie się skali przyspieszenia a0 uważa za szczególnie przekonujący element tego podejścia.

Emergent Gravity and the Dark Universe