Źródła

Oryginalne tytuły, informacje o autorstwie, dane wydawnicze i streszczenia w wybranym języku.

Opublikowane wpisy: 220

Pasujące wpisy: 220. Wyświetlane wpisy 151–175 z 220.

Praca naukowa · 2009
Relic High Frequency Gravitational waves from the Big Bang and How to Detect Them
1. Andrew Beckwith(Autorstwo)
2. Glen A. Robertson(Autorstwo)
Andrew Beckwith i Glen Robertson opisują, jak entropię reliktowych grawitonów z Wielkiego Wybuchu można by zmierzyć proponowanym detektorem fal grawitacyjnych wysokiej częstotliwości Li-Bakera. Opierają się na argumencie Nga, że gęstość entropii jest proporcjonalna do liczby cząstek na jednostkę objętości, zastosowanym do grawitonów. Ich formalizm ma pomóc takiemu detektorowi odtworzyć warunki z początku Wielkiego Wybuchu i przejścia fazowe wczesnego wszechświata. Proponują też porównanie danych z tego detektora z danymi o reliktowych neutrinach z obserwatorium IceCube na biegunie południowym. Razem mogłyby dać kryteria do testowania i falsyfikowania różnych modeli kosmicznej inflacji.
Praca naukowa · 2016
Research into Heat Generators Similar to High-temperature Rossi Reactor
1. A.G. Parkhomov(Autorstwo)
2. E.O. Belousova(Autorstwo)
A.G. Parkhomov i E.O. Belousova zbudowali urządzenia wzorowane na wysokotemperaturowym reaktorze Rossiego. W pierwszej konstrukcji rurka z tlenku glinu o długości 120 mm, owinięta grzejnikiem z nichromu, zawiera 1 gram proszku niklu z 0.1 g wodorku litowo-glinowego. Urządzenia te wytwarzają więcej energii, niż zużywają, w temperaturze około 1100 °C i wyższej. W drugiej konstrukcji ilość wytworzonego ciepła mierzono, porównując moc elektryczną pobieraną przez reaktor z paliwem i bez paliwa. Druga konstrukcja pracowała ponad 3 dni, dając ponad dwukrotność ciepła względem energii elektrycznej i ponad 40 kWh, czyli 150 MJ, nadmiarowej energii. Podczas pracy reaktora nie zaobserwowano promieniowania jonizującego powyżej tła.
Praca naukowa · 2022
Resolving the paradox of unipolar induction: new experimental evidence on the influence of the field
1. Christof Baumgärtel(Autorstwo)
2. Simon Maher(Autorstwo)
Christof Baumgärtel i Simon Maher opracowują nowy eksperyment dotyczący indukcji unipolarnej, zjawiska znanego jako paradoks Faradaya. Od dawna trwa spór, czy pole magnetyczne obraca się razem z magnesem, czy pozostaje nieruchome, a dowody przemawiają za oboma stanowiskami. Ich aparatura jako pierwsza uwzględnia względny ruch obwodu pomiarowego wraz z przewodami zamykającymi, a także magnesu i tarczy, z obracanym obwodem wzmacniacza z wyjściem na diodę LED. Wyniki pokazują, że przewód zamykający trzeba traktować jako część problemu, co rozwiązuje pozorny paradoks. Na razie nie da się rozstrzygnąć, który obraz pola jest prawdziwy, a autorzy proponują bezpośrednie oddziaływanie elektronów jako drogę do rozwiązania pozostałych kwestii.
Praca naukowa · 1997
Restrictions on Negative Energy Density in Flat Spacetime
1. L. H. Ford(Autorstwo)
2. Thomas A. Roman(Autorstwo)
L. H. Ford i Thomas Roman wychodzą od tego, że pola kwantowe mogą mieć w punkcie ujemną gęstość energii, jak w efekcie Casimira i w świetle ściśniętym. Ich wcześniejsze ograniczenie dla bezmasowego pola skalarnego określa, jak duża i jak długa może być ujemna gęstość energii widziana przez dowolnego obserwatora inercjalnego, na wzór zasady nieoznaczoności. Artykuł podaje znacznie prostsze wyprowadzenie oparte na modach fal płaskich zamiast fal sferycznych. Wyprowadzają podobne ograniczenia typu nierówności kwantowych dla pola elektromagnetycznego i masywnego pola skalarnego w płaskiej czasoprzestrzeni dwu- i czterowymiarowej. Zasada nieoznaczoności energia-czas nie jest założeniem tych ograniczeń.
Praca naukowa · 2017
Road map to clean energy using laser beam ignition of boron-hydrogen fusion
1. H. Hora(Autorstwo)
2. S. Eliezer(Autorstwo)
3. G.J. Kirchhoff(Autorstwo)
4. N. Nissim(Autorstwo)
5. J.X. Wang(Autorstwo)
6. P. Lalousis(Autorstwo)
7. Y.X. Xu(Autorstwo)
8. G.H. Miley(Autorstwo)
9. J.M. Martinez-Val(Autorstwo)
10. W. McKenzie(Autorstwo)
11. J. Kirchhoff(Autorstwo)
Hora, Eliezer, Kirchhoff, Nissim, Wang i Lalousis wyznaczają drogę do czystej energii z fuzji wodoru z borem-11, która unika neutronów i odpadów promieniotwórczych fuzji deuteru z trytem. Impuls laserowy o mocy około 10 petawatów, trwający około pikosekundy, przyspiesza blok plazmy. Drugi, nanosekundowy impuls laserowy wytwarza pole magnetyczne rzędu kilku kiloteslów, które więzi plazmę. Lawina cząstek alfa silnie zwiększa tempo fuzji, a naładowane cząstki alfa są zamieniane bezpośrednio na energię elektryczną. Ich symulacje pokazują, że 14 miligramów paliwa wodorowo-borowego mogłoby dać 300 kWh w czystym reaktorze łączącym te wyniki.
Praca naukowa · 1998
Rotating traversable wormholes
1. Edward Teo(Autorstwo)
Edward Teo wyprowadza ogólną postać stacjonarnego, osiowo symetrycznego przejezdnego tunelu czasoprzestrzennego, rozszerzając wcześniejsze prace, które zakładały statyczną gardziel bez obrotu. Daje to jawną klasę obracających się tuneli, uogólniających statyczne i sferycznie symetryczne tunele Morrisa i Thorne’a. Przejezdne tunele czasoprzestrzenne to z definicji takie, które pozwalają na podróż w obie strony obiektom takim jak istoty ludzkie. Taki tunel na ogół narusza zerowy warunek energetyczny w swojej gardzieli, podobnie jak jego statyczne odpowiedniki. W odpowiednich modelach pewne klasy geodezyjnych przechodzą przez tunel, nie napotykając żadnej materii łamiącej warunki energetyczne, a wokół gardzieli może też istnieć ergoobszar.
Praca naukowa · 2000
Scalar fields, energy conditions and traversable wormholes
1. Carlos Barceló(Autorstwo)
2. Matt Visser(Autorstwo)
Carlos Barceló i Matt Visser pokazują, jak prosta, pozornie niegroźna klasyczna teoria pola skalarnego może łamać warunki energetyczne. Pole skalarne niemininalnie sprzężone z krzywizną przy dodatnim sprzężeniu łatwo łamie wszystkie standardowe warunki energetyczne, łącznie z uśrednionym zerowym warunkiem energetycznym. Rozwiązując równania grawitacji z takim bezmasowym polem dla statycznych konfiguracji sferycznych, znajdują całą gałąź przejezdnych tuneli czasoprzestrzennych dla każdego dodatniego sprzężenia. Uogólnia to ich wcześniejszy przypadek sprzężenia konforemnego równego jednej szóstej. Aby te tunele istniały, pole skalarne musi gdzieś osiągnąć wartości transplanckowskie, a autorzy omawiają, jak współczesna fizyka teoretyczna może to uwzględnić.
Praca naukowa · 2024
Scaling up the Lattice Energy Converter
1. F. E. Gordon(Autorstwo)
2. H. J. Whitehouse(Autorstwo)
F. E. Gordon i H. J. Whitehouse opisują, że urządzenia Lattice Energy Converter samoczynnie rozpoczynają i podtrzymują napięcie oraz prąd na zewnętrznym obciążeniu bez naturalnie promieniotwórczych materiałów. Niezależni badacze powtórzyli te wyniki. Film pokazuje, że do pomiaru wystarczą woltomierz i dekada rezystancyjna, a w tym teście uzyskano kilkaset nanowatów na centymetr kwadratowy elektrody. Typowe gęstości mocy to kilka mikrowatów na centymetr kwadratowy, więc moc trzeba zwiększyć o 6 rzędów wielkości, by uzyskać kilka watów, i o 9, by uzyskać kilka kilowatów. Wskazują pięć obszarów działań na rzecz skalowania i stwierdzają, że wymagane od 6 do 9 rzędów wielkości może być osiągalne.
Praca naukowa · 2019
Scattering theory of the screened Casimir interaction in electrolytes
1. Paulo A. Maia Neto(Autorstwo)
2. Felipe S. S. Rosa(Autorstwo)
3. Luis B. Pires(Autorstwo)
4. Anna B. Moraes(Autorstwo)
5. Antoine Canaguier-Durand(Autorstwo)
6. Romain Guérout(Autorstwo)
7. Astrid Lambrecht(Autorstwo)
8. Serge Reynaud(Autorstwo)
Maia Neto, Rosa, Pires, Moraes, Canaguier-Durand i Guérout stosują podejście rozproszeniowe do oddziaływania Casimira między dwiema dielektrycznymi półprzestrzeniami rozdzielonymi elektrolitem. Uwzględniają nielokalną odpowiedź wywołaną ruchomymi jonami i dodają kanały podłużne, sprzężone z poprzecznymi przez odbicie na powierzchni dielektryka. Energia oddziaływania wynika z macierzy opisującej obieg tych sprzężonych fal między powierzchniami tam i z powrotem. Dla wszystkich niezerowych częstotliwości Matsubary elektrolit zachowuje się prawie jak ośrodek lokalny, więc te wkłady prawie nie zależą od jonów. Przy zerowej częstotliwości kanały podłużne dają człon ekranowany na odległości rzędu długości Debye’a, a nieekranowany człon poprzeczny magnetyczny wyznacza granicę dalekiego zasięgu.
Praca naukowa · 2009
Semiclassical instability of dynamical warp drives
1. Stefano Finazzi(Autorstwo)
2. Stefano Liberati(Autorstwo)
3. Carlos Barceló(Autorstwo)
Finazzi, Liberati i Barceló rozszerzają poprawki kwantowe dla napędów warp z wiecznych pęcherzy o stałej prędkości na bardziej realistyczny przypadek nadświetlnego pęcherza tworzonego z początkowo płaskiej czasoprzestrzeni. Opisują strukturę przyczynową wiecznych i dynamicznych czasoprzestrzeni warp oraz obliczają w tych geometriach zrenormalizowany tensor energii-pędu pola kwantowego. Obserwator w środku nadświetlnego pęcherza na ogół odbiera termiczny strumień cząstek Hawkinga, który staje się niezwykle silny, jeśli egzotyczna materia pochodzi od pola kwantowego spełniającego nierówności kwantowe. Energia-pęd rośnie wykładniczo przy przedniej ścianie pęcherza, więc geometrie te okazują się niestabilne względem semiklasycznego sprzężenia zwrotnego.
Praca naukowa · 1997
Shearing the vacuum – quantum friction
1. J B Pendry(Autorstwo)
J. B. Pendry pyta, czy dwie idealnie gładkie powierzchnie w zerze bezwzględnym, określone jedynie przez funkcje dielektryczne i rozdzielone szczeliną, doznają tarcia, gdy przesuwają się względem siebie. Celem jest najprostszy możliwy układ, pozbawiony wszelkich komplikacji, by zobaczyć, jak w ogóle powstaje tarcie. Fluktuacje kwantowe wywołują tarcie między takimi powierzchniami nawet w zerze bezwzględnym. Dla bardzo bliskich materiałów o oporności około 1 mΩ tarcie jest porównywalne z codziennymi siłami tarcia. Zależy wyłącznie od elektromagnetycznych współczynników odbicia powierzchni i maleje potęgowo z odległością, więc może dominować przy dużych szczelinach, podobnie jak siła van der Waalsa.
Praca naukowa · 2009
Signal photon flux and background noise in a coupling electromagnetic detecting system for high-frequency gravitational waves
1. Fangyu Li(Autorstwo)
2. Nan Yang(Autorstwo)
3. Zhenyun Fang(Autorstwo)
4. Robert M. L. Baker(Autorstwo)
5. Gary V. Stephenson(Autorstwo)
6. Hao Wen(Autorstwo)
Li, Yang, Fang, Baker, Stephenson i Wen badają detektor fal grawitacyjnych wysokiej częstotliwości, który sprzęga gaussowską wiązkę mikrofalową, statyczne pole magnetyczne i membrany fraktalne lub równoważne soczewki mikrofalowe. W odróżnieniu od czystego odwrotnego efektu Gertsensztejna ten schemat chińskich i amerykańskich zespołów łączy synchrorezonans z odwrotnym efektem Gertsensztejna. Mierzalnym sygnałem jest poprzeczny strumień fotonów perturbacyjnych pierwszego rzędu, a nie strumień drugiego rzędu ani podłużny. Strumienie mają różne stosunki sygnału do szumu na różnych powierzchniach odbiorczych. W typowych warunkach laboratoryjnych i przy amplitudach fali od 10^-26 do 10^-30 przy 5 GHz i szerokości pasma około 1 Hz sygnał wymaga mniej więcej od 10^3 do 10^5 sekund akumulacji.
Praca naukowa · 2015
Simulation of the hydrogen ground state in stochastic electrodynamics
1. Theo M Nieuwenhuizen(Autorstwo)
2. Matthew T P Liska(Autorstwo)
Theo Nieuwenhuizen i Matthew Liska badają elektrodynamikę stochastyczną, klasyczną teorię, w której próżnia zawiera przypadkowe pola o energii punktu zerowego równej połowie ħω w każdym modzie. Teoria wyjaśnia wiele zjawisk oscylatora harmonicznego, ale wciąż brakuje solidnych wyników dla układów nieliniowych. Badają stan podstawowy wodoru, rozwiązując numerycznie równanie Abrahama-Lorentza w przybliżeniu dipolowym, z polem przypadkowym jako sumą gaussowskich składowych częstotliwości, obliczaną w OpenCL. Podejście rozszerza pracę Cole’a i Zou z 2003 roku na pełny problem trójwymiarowy i dłuższe czasy symulacji. W porównaniu z hipotetyczną gęstością stanu podstawowego w przestrzeni fazowej krótkie symulacje zmierzają ku potwierdzeniu, lecz we wszystkich wypróbowanych modelach atom po dłuższym czasie ulega jonizacji.
Praca naukowa · 2016
Solar wind test of the de Broglie-Proca massive photon with Cluster multi-spacecraft data
1. Alessandro Retinò(Autorstwo)
2. Alessandro D.A.M. Spallicci(Autorstwo)
3. Andris Vaivads(Autorstwo)
Retinò, Spallicci i Vaivads sprawdzają, czy foton rzeczywiście ma zerową masę, skoro niemal cała wiedza o Wszechświecie dociera do nas za pośrednictwem fotonów. Wykorzystują dane z czterech sond Cluster w wietrze słonecznym w odległości 1 AU. Szukają odstępstw od prawa Ampère’a, obliczając rotację pola magnetycznego z pomiarów w czterech punktach, a prąd z prędkości jonów i elektronów, czego pojedyncza sonda nie umożliwia. Górna granica masy fotonu mieści się między 1.4 × 10^-49 a 3.4 × 10^-51 kg. Te ograniczenia opierają się na mniejszej liczbie założeń niż wcześniejsze szacunki, a jest to jedyny test w wietrze słonecznym, który szczegółowo uwzględnia błędy pomiarowe.
Praca naukowa · 2002
Spatially Averaged Quantum Inequalities Do Not Exist in Four-Dimensional Spacetime
1. L. H. Ford(Autorstwo)
2. Adam D. Helfer(Autorstwo)
3. Thomas A. Roman(Autorstwo)
L. H. Ford, Adam Helfer i Thomas Roman wychodzą od tego, że pola kwantowe mogą po renormalizacji wytwarzać lokalne ujemne gęstości energii. Jest to możliwe, ponieważ renormalizacja obejmuje odejmowanie nieskończoności, choć klasyczna gęstość energii wydaje się dodatnio określona. Dla bezmasowego swobodnego pola skalarnego konstruują stany będące superpozycją próżni i wielomodowych stanów dwucząstkowych. Stany te mogą umieścić dowolnie dużą ilość ujemnej energii w danym obszarze przestrzeni w ustalonej chwili. Każdy stan w użytym ciągu ma postać Hadamarda, więc gęstość energii można uczynić dowolnie ujemną przy stanach fizycznie dopuszczalnych. Daje to jawny kontrprzykład: w czterowymiarowej czasoprzestrzeni nie istnieje przestrzennie uśredniona nierówność kwantowa.
Praca naukowa · 2015
Spin-dependent two-color Kapitza-Dirac effects
1. S. McGregor(Autorstwo)
2. W. C.-W. Huang(Autorstwo)
3. B. A. Shadwick(Autorstwo)
4. H. Batelaan(Autorstwo)
McGregor, Huang, Shadwick i Batelaan analizują, jak zachowuje się spin elektronów przechodzących przez pole laserowe. Skoro dostępne stają się impulsowe źródła elektronów zsynchronizowane z laserami impulsowymi, warto zbadać słabsze sprzężenie spinu elektronu ze światłem lasera. Przedstawiają możliwy do realizacji dwubarwny scenariusz Kapicy-Diraca, w którym dominują zależne od spinu efekty oddziaływania lasera z elektronami. Zarówno natężenie lasera, jak i prędkość elektronów pozostają nierelatywistyczne. Rozszerza to sterowanie spinem elektronów za pomocą światła, przewidziane wcześniej dla laserów rentgenowskich i elektronów relatywistycznych, na zakres nierelatywistyczny i światło widzialne. Efekt mógłby dostarczać lub analizować ultraszybkie impulsy elektronów o spolaryzowanym spinie do ultraszybkiej difrakcji i mikroskopii elektronowej.
Praca naukowa · 2026
Stimulated Emission of Gravitational Waves via Dissimilar Superconducting Josephson Junctions
1. Gary V. Stephenson(Autorstwo)
Gary Stephenson proponuje eksperyment, który ma wykazać, że wymuszona emisja fal grawitacyjnych jest osiągalna w laboratorium. Opiera się na pracach Halperna i Laurenta z 1964 roku, Forda z 1982 roku i gaserze Fontany z nadprzewodników wysokotemperaturowych z 2012 roku. Ford wykazał, że przy dostatecznej liczbie kwantowych emiterów różnica między emisją semiklasyczną a kwantową powinna być mierzalna. Złącza Josephsona łączące nadprzewodnik typu s z nadprzewodnikiem typu d mogą wymuszać przejścia spinu 2, które wywołują emisję fal grawitacyjnych. Przedstawia fazowane układy emiterów fal grawitacyjnych zbudowane z takich złączy, a kolejnym krokiem jest budowa i przetestowanie sprzętu.
Praca naukowa · 2020
Stochastic Electrodynamics: Renormalized Noise in the Hydrogen Ground-State Problem
1. Theo M. Nieuwenhuizen(Autorstwo)
Theo Nieuwenhuizen traktuje stan podstawowy wodoru jako probierz elektrodynamiki stochastycznej. Ta klasyczna teoria stara się wyjaśnić zjawiska kwantowe fizycznym polem stochastycznym, które wypełnia Wszechświat i działa na naładowane cząstki, a wcześniejsze prace odtworzyły dzięki niej kształt kwantowego stanu podstawowego. Jego wcześniejsza praca pokazała numerycznie i teoretycznie, że modelowy atom wodoru ulega samojonizacji po charakterystycznym czasie. Dla oscylatora harmonicznego renormalizował wcześniej siłę stochastyczną, by stłumić ogony wysokich częstotliwości, tak aby wszystkie całki po częstotliwości były zdominowane przez fizyczne rezonanse. Tutaj stosuje do wodoru kilka schematów renormalizacji szumu: niektóre zachowują się poprawnie, a inne wywołują patologie przy niskich częstotliwościach. Żaden z nich nie usunął samojonizacji.
Praca naukowa · 2026
Subcycle tomography of quantum light
1. Geehyun Yang(Autorstwo)
2. Matthias Kizmann(Autorstwo)
3. Alfred Leitenstorfer(Autorstwo)
4. Andrey S. Moskalenko(Autorstwo)
Praca pyta, jak wygląda światło kwantowe w swojej najbardziej podstawowej skali czasu, pojedynczym cyklu oscylacji modu. Autorzy pokazują teoretycznie, że lokalne pomiary kwantowe pozwalają zrekonstruować i zobrazować pole kwantowe poniżej jednego cyklu, nawet gdy jego czasowa struktura modów jest z góry nieznana. Opisują wytwarzanie i tomografię ultraszerokopasmowych stanów ściśniętych oraz pochodnych stanów z odjętymi fotonami, w tym stanów jednofotonowych. Budując rozkłady w przestrzeni fazowej na podstawie tomografii rozdzielczej poniżej cyklu, śledzą ewolucję tych stanów w przestrzeni fazowej i doprowadzają rozdzielczość czasową do jej fizycznej granicy. Wyniki kładą kamień węgielny pod optykę kwantową w dziedzinie czasu.
Praca naukowa · 1997
Superluminal subway: The Krasnikov tube
1. Allen E. Everett(Autorstwo)
2. Thomas A. Roman(Autorstwo)
Everett i Roman rozszerzają dwuwymiarową geometrię Krasnikova do tunelu w czterowymiarowej czasoprzestrzeni, który statek miałby tworzyć podczas podróży do celu z prędkością mniejszą od prędkości światła. Ich model ma płaskie wnętrze, zakrzywione ściany i rozszerzone stożki świetlne, umożliwiające szybki ruch w jednym kierunku względem zewnętrznych obserwatorów. Pierwszy lot do celu zachowuje zwykłe ograniczenie prędkością światła, ale czas całej podróży tam i z powrotem, mierzony na Ziemi, może być dowolnie krótki. Jeden tunel nie tworzy zamkniętej krzywej czasopodobnej; dwa rozdzielone tunele o przeciwnych kierunkach mogą ją utworzyć. Obliczony tensor energii-pędu wymaga ujemnej gęstości energii. Stosując nierówności kwantowe przy krótkich czasach próbkowania, autorzy otrzymują niezwykle cienkie ściany i ogromne zapotrzebowanie na ujemną energię dla użytecznej podróży nadświetlnej w przyjętym modelu.
Praca naukowa · 1998
Superluminal travel requires negative energies
1. Ken D. Olum(Autorstwo)
Ken Olum podejmuje pytanie, czy metrykę czasoprzestrzeni można tak kształtować, by umożliwić bardzo szybką podróż między odległymi punktami, jak w przykładach Alcubierre’a i Krasnikowa. Zdefiniowanie podróży szybszej od światła jest subtelne, a autor pokazuje metrykę, która pozornie ją dopuszcza, lecz jest po prostu płaską przestrzenią. Definiuje podróż nadświetlną jako taką drogę, która dociera do powierzchni docelowej wcześniej niż jakakolwiek inna, sąsiednia droga. Przy tej definicji i warunku generyczności dowodzi, że podróż nadświetlna wymaga naruszenia słabego warunku energetycznego, czyli ujemnej gęstości energii. Znane przykłady już wymagały ujemnych gęstości energii, a ten wynik pokazuje, że wymóg ten jest ogólny, a nie cechą konkretnych konstrukcji.
Praca naukowa · 2017
Superradiant Topological Peierls Insulator inside an Optical Cavity
1. Farokh Mivehvar(Autorstwo)
2. Helmut Ritsch(Autorstwo)
3. Francesco Piazza(Autorstwo)
Farokh Mivehvar, Helmut Ritsch i Francesco Piazza badają bezspinowy ultrazimny gaz Fermiego uwięziony wzdłuż rezonatora optycznego i oświetlany z boku laserem dostrojonym blisko modu wnęki. Powyżej progowego natężenia pompowania gaz łamie symetrię Z2, tworząc okresowy układ, który zbiorowo rozprasza fotony lasera do wnęki. Przy odstrojeniu ku błękitowi powstająca superpromienista sieć ma dwie możliwe dimeryzacje, a jedna z nich daje topologicznie nietrywialne pasma o niezerowej fazie Zaka. Gdy pęd Fermiego jest bliski połowie liczby falowej wnęki, niestabilność typu Peierlsa tworzy izolator topologiczny z przerwą na powierzchni Fermiego i parą stanów brzegowych.
Praca naukowa · 2019
Sustained Neutron Production from a Sheared-Flow Stabilized Z Pinch
1. Y. Zhang(Autorstwo)
2. U. Shumlak(Autorstwo)
3. B. A. Nelson(Autorstwo)
4. R. P. Golingo(Autorstwo)
5. T. R. Weber(Autorstwo)
6. A. D. Stepanov(Autorstwo)
7. E. L. Claveau(Autorstwo)
8. E. G. Forbes(Autorstwo)
9. Z. T. Draper(Autorstwo)
10. J. M. Mitrani(Autorstwo)
11. H. S. McLean(Autorstwo)
12. K. K. Tummel(Autorstwo)
13. D. P. Higginson(Autorstwo)
14. C. M. Cooper(Autorstwo)
Zhang, Shumlak i współpracownicy opisują pierwszą trwałą, quasi-stacjonarną produkcję neutronów w Fusion Z-pinch Experiment, FuZE, zasilanym mieszaniną 20% deuteru i 80% wodoru objętościowo. Urządzenie wykorzystuje stabilizację przepływem ścinającym, która utrzymuje plazmę zaciśnięcia długo. Emisja neutronów trwająca około 5 µs pojawia się powtarzalnie przy prądach zaciśnięcia bliskich 200 kA, w spokojnym okresie plazmy trwającym około 16 µs. Średnia wydajność wynosi (1.25 ± 0.45) × 10^5 neutronów na impuls i rośnie z kwadratem stężenia deuteru. Zintegrowana diagnostyka mierzy wraz z neutronami temperatury od 1 do 2 keV, gęstości bliskie 10^17 cm^-3 i promień zaciśnięcia 0.3 cm.
Praca naukowa · 2024
Symmetries and selection rules: optimising axion haloscopes for gravitational wave searches
1. Valerie Domcke(Autorstwo)
2. Camilo Garcia-Cely(Autorstwo)
3. Sung Mook Lee(Autorstwo)
4. Nicholas L. Rodd(Autorstwo)
Domcke, Garcia-Cely, Lee i Rodd wychodzą od wspólnej sygnatury: w polach elektromagnetycznych zarówno aksjony, jak i fale grawitacyjne indukują oscylujące pola magnetyczne. Wykazują, że wielkość tej odpowiedzi wyznaczają w dużej mierze symetrie przyrządu. Dla haloskopów aksjonów o małej masie wyprowadzają reguły wyboru, które określają czułość każdej geometrii detektora na aksjony i fale grawitacyjne oraz pokazują, jak ukształtować eksperyment, by zmaksymalizować oba sygnały. Przy magnesie toroidalnym najlepsze czułości na aksjony i na fale grawitacyjne nie mogą się pokryć, ale zmiana geometrii pętli odbiorczej lub dodanie kilku pętli przywraca czułość na oba sygnały. Formalizm prognozuje najlepszą czułość na fale grawitacyjne od 100 kHz do 100 MHz dla ABRACADABRA, BASE, ADMX SLIC, SHAFT, WISPLC i DMRadio.
patent · 2024
System and Method for Generating Forces Using Asymmetrical Electrostatic Pressure (continuation)
1. Andrew Neil Aurigema(Autorstwo)
2. Charles Raymond Buhler, IV(Autorstwo)
Zgłoszenie kontynuacyjne Aurigemy i Buhlera proponuje uzyskanie siły wypadkowej przez asymetryczne ciśnienie elektrostatyczne na ukształtowanych powierzchniach. Dla wielołopatkowego urządzenia autorzy podają około 237 mikroniutonów przy +25 kilowoltach oraz 421 mikroniutonów po zwiększeniu powierzchni przeciwległej elektrody z 8 do 15 cali kwadratowych, czyli wzrost 1,77 raza. Rozdzielczość przedstawionego surowego pomiaru siły wynosi 0,1 miliniutona. Opisują uziemione przezroczyste osłony i odwracanie urządzenia jako kontrole wiatru jonowego oraz przyciągania do otoczenia. Proponują też siłę objętościową związaną z rozbieżnymi polami w dielektrykach; ta interpretacja mechanizmu i sugerowane zastosowania w napędzie kosmicznym wykraczają poza konkretnie opisane pomiary oraz konfiguracje badanych urządzeń.