W minutę

Theo Nieuwenhuizen traktuje stan podstawowy wodoru jako probierz elektrodynamiki stochastycznej. Ta klasyczna teoria stara się wyjaśnić zjawiska kwantowe fizycznym polem stochastycznym, które wypełnia Wszechświat i działa na naładowane cząstki, a wcześniejsze prace odtworzyły dzięki niej kształt kwantowego stanu podstawowego. Jego wcześniejsza praca pokazała numerycznie i teoretycznie, że modelowy atom wodoru ulega samojonizacji po charakterystycznym czasie. Dla oscylatora harmonicznego renormalizował wcześniej siłę stochastyczną, by stłumić ogony wysokich częstotliwości, tak aby wszystkie całki po częstotliwości były zdominowane przez fizyczne rezonanse. Tutaj stosuje do wodoru kilka schematów renormalizacji szumu: niektóre zachowują się poprawnie, a inne wywołują patologie przy niskich częstotliwościach. Żaden z nich nie usunął samojonizacji.

Stochastic Electrodynamics: Renormalized Noise in the Hydrogen Ground-State Problem