W minutę

Finazzi, Liberati i Barceló rozszerzają poprawki kwantowe dla napędów warp z wiecznych pęcherzy o stałej prędkości na bardziej realistyczny przypadek nadświetlnego pęcherza tworzonego z początkowo płaskiej czasoprzestrzeni. Opisują strukturę przyczynową wiecznych i dynamicznych czasoprzestrzeni warp oraz obliczają w tych geometriach zrenormalizowany tensor energii-pędu pola kwantowego. Obserwator w środku nadświetlnego pęcherza na ogół odbiera termiczny strumień cząstek Hawkinga, który staje się niezwykle silny, jeśli egzotyczna materia pochodzi od pola kwantowego spełniającego nierówności kwantowe. Energia-pęd rośnie wykładniczo przy przedniej ścianie pęcherza, więc geometrie te okazują się niestabilne względem semiklasycznego sprzężenia zwrotnego.

Semiclassical instability of dynamical warp drives