Profil
Stefano Liberati
profesor fizyki teoretycznej, SISSA Trieste
Liberati bada związek fizyki kwantowej z grawitacją, w tym układy laboratoryjne naśladujące wybrane właściwości zakrzywionej czasoprzestrzeni. Wraz z Carlosem Barceló i Mattem Visserem omawia modele grawitacji analogowej: inne układy fizyczne służące badaniu pokrewnych zagadnień grawitacyjnych. Ze Stefanem Finazzim i Barceló oblicza efekty pól kwantowych w modelu, w którym nadświetlna bańka powstaje z początkowo płaskiej czasoprzestrzeni. Ich analiza z 2009 roku wskazuje narastanie energii pola przy przedniej ścianie i niestabilność tego modelu po uwzględnieniu wpływu pola na geometrię.
Afiliacje
- SISSA (International School for Advanced Studies), Trieste; INFN
Kanały
Bibliografia
Obecność w bibliografii nie oznacza autorstwa. Informacje o autorstwie i udziale podano osobno.
Opublikowane wpisy bibliograficzne: 2. Wyświetlane wpisy 1–2 z 2.
Pozycja ujęta w bibliografii
Praca naukowa · 2011
Analogue Gravity
- Carlos Barceló(Autorstwo)
- Stefano Liberati(Autorstwo)
- Matt Visser(Autorstwo)
W przeglądzie z 2011 roku Barceló, Liberati i Visser wyjaśniają, jak fale w materiałach mogą spełniać równania podobne do równań pól w zakrzywionej czasoprzestrzeni. Dostatecznie szybki przepływ płynu może uniemożliwić dźwiękowi poruszanie się pod prąd, tworząc akustyczny odpowiednik horyzontu czarnej dziury. Autorzy porównują fale na wodzie, ultrazimne kondensaty atomowe i układy optyczne, omawiając zakres stosowalności poszczególnych analogii. Opisują doświadczenia ze stymulowaną, klasyczną emisją Hawkinga w wodzie oraz horyzont dźwiękowy w kondensacie utrzymanym w stabilnym stanie przez około osiem milisekund. Wówczas powtarzalne wykrycie spontanicznego, kwantowego promieniowania Hawkinga pozostawało celem eksperymentów. Autorzy odróżniają tę efektywną geometrię fal od równań rządzących samą grawitacją: odtworzenie propagacji w zakrzywionej czasoprzestrzeni nie oznacza automatycznie odtworzenia dynamiki grawitacyjnej Einsteina.
Pozycja ujęta w bibliografii
Praca naukowa · 2009
Semiclassical instability of dynamical warp drives
- Stefano Finazzi(Autorstwo)
- Stefano Liberati(Autorstwo)
- Carlos Barceló(Autorstwo)
Finazzi, Liberati i Barceló rozszerzają poprawki kwantowe dla napędów warp z wiecznych pęcherzy o stałej prędkości na bardziej realistyczny przypadek nadświetlnego pęcherza tworzonego z początkowo płaskiej czasoprzestrzeni. Opisują strukturę przyczynową wiecznych i dynamicznych czasoprzestrzeni warp oraz obliczają w tych geometriach zrenormalizowany tensor energii-pędu pola kwantowego. Obserwator w środku nadświetlnego pęcherza na ogół odbiera termiczny strumień cząstek Hawkinga, który staje się niezwykle silny, jeśli egzotyczna materia pochodzi od pola kwantowego spełniającego nierówności kwantowe. Energia-pęd rośnie wykładniczo przy przedniej ścianie pęcherza, więc geometrie te okazują się niestabilne względem semiklasycznego sprzężenia zwrotnego.