W minutę

Edward Teo wyprowadza ogólną postać stacjonarnego, osiowo symetrycznego przejezdnego tunelu czasoprzestrzennego, rozszerzając wcześniejsze prace, które zakładały statyczną gardziel bez obrotu. Daje to jawną klasę obracających się tuneli, uogólniających statyczne i sferycznie symetryczne tunele Morrisa i Thorne’a. Przejezdne tunele czasoprzestrzenne to z definicji takie, które pozwalają na podróż w obie strony obiektom takim jak istoty ludzkie. Taki tunel na ogół narusza zerowy warunek energetyczny w swojej gardzieli, podobnie jak jego statyczne odpowiedniki. W odpowiednich modelach pewne klasy geodezyjnych przechodzą przez tunel, nie napotykając żadnej materii łamiącej warunki energetyczne, a wokół gardzieli może też istnieć ergoobszar.

Rotating traversable wormholes