Profil
Christopher J. Fewster
Profesor matematyki na Uniwersytecie w Yorku
Fewster bada kwantową teorię pola w zakrzywionej czasoprzestrzeni i kwantowe nierówności energetyczne. Jego wynik dla linii świata ogranicza uśrednioną energię pola skalarnego przy określonych założeniach o czasoprzestrzeni i stanie. Wraz z Thomasem Romanem wykazał, że analogiczne średnie wzdłuż geodezyjnych zerowych nie muszą mieć dolnego ograniczenia w czterowymiarowej płaskiej czasoprzestrzeni, w odróżnieniu od średnich wzdłuż krzywych czasopodobnych.
Afiliacje
- University of York, Department of Mathematics
Kanały
Bibliografia
Obecność w bibliografii nie oznacza autorstwa. Informacje o autorstwie i udziale podano osobno.
Opublikowane wpisy bibliograficzne: 2. Wyświetlane wpisy 1–2 z 2.
Pozycja ujęta w bibliografii
Praca naukowa · 2000
A general worldline quantum inequality
- Christopher J Fewster(Autorstwo)
Christopher Fewster zajmuje się kwantowymi nierównościami wzdłuż linii świata, czyli dolnymi ograniczeniami uśrednionej gęstości energii pola kwantowego wzdłuż linii świata obserwatora. Mają znaczenie, ponieważ gęstość energii pola kwantowego w pojedynczym punkcie nie jest ograniczona z dołu. Dla liniowego pola skalarnego w dowolnej globalnie hiperbolicznej czasoprzestrzeni dowodzi nierówności dla gęstości energii w uporządkowaniu normalnym, ważnej dla każdej gładkiej trajektorii czasopodobnej, każdej gładkiej funkcji wagowej o zwartym nośniku i każdego stanu Hadamarda. Uogólnia to wcześniejszy wynik dla statycznych trajektorii w statycznych czasoprzestrzeniach. Argument uściślono za pomocą analizy mikrolokalnej i mikrolokalnego warunku spektralnego dla stanów Hadamarda, podając zwartą postać dla trajektorii stacjonarnych.
Pozycja ujęta w bibliografii
Praca naukowa · 2003
Null energy conditions in quantum field theory
- Christopher J. Fewster(Autorstwo)
- Thomas A. Roman(Autorstwo)
Christopher Fewster i Thomas Roman pokazują jawną konstrukcją dla bezmasowego pola skalarnego w płaskiej czterowymiarowej czasoprzestrzeni, że ważone średnie zerowe tensora energii-pędu nie są ograniczone z dołu na stanach Hadamarda. Nie ma więc nierówności kwantowej wzdłuż geodezyjnych zerowych w czterech wymiarach, w przeciwieństwie do płaskiej czasoprzestrzeni dwuwymiarowej, gdzie taka istnieje. Różnica wynika z tego, że w dwóch wymiarach dowolne dwa mody pola biegną równolegle lub antyrównolegle, a dowód czterowymiarowy wykorzystuje mody prawie równoległe do geodezyjnej. Stany te nadal spełniają uśredniony zerowy warunek energetyczny. W każdej globalnie hiperbolicznej czasoprzestrzeni energia-pęd zwężona z wektorami zerowymi i uśredniona wzdłuż czasopodobnej linii świata spełnia nierówność kwantową, zarówno dla pól masywnych, jak i bezmasowych.