Profil
Miguel Alcubierre
fizyk teoretyk i relatywista numeryczny, Instituto de Ciencias Nucleares, UNAM
Alcubierre bada grawitację, rozwiązując komputerowo równania Einsteina, między innymi dla czarnych dziur i fal grawitacyjnych. W 1994 roku zaproponował geometrię czasoprzestrzeni, w której przestrzeń rozszerza się za poruszającym się obszarem i kurczy przed nim, umożliwiając w modelu matematycznym podróż szybszą od światła względem odległych obserwatorów. W artykule wskazuje również potrzebę materii egzotycznej do wytworzenia takiej geometrii. Obliczenie wiąże wybrany kształt czasoprzestrzeni z wymaganą materią i energią.
Afiliacje
- Universidad Nacional Autónoma de México (UNAM), Instituto de Ciencias Nucleares
Kanały
Bibliografia
Obecność w bibliografii nie oznacza autorstwa. Informacje o autorstwie i udziale podano osobno.
Opublikowane wpisy bibliograficzne: 2. Wyświetlane wpisy 1–2 z 2.
Pozycja ujęta w bibliografii
Praca naukowa · 1994
The warp drive: hyper-fast travel within general relativity
- Miguel Alcubierre(Autorstwo)
Artykuł Alcubierrego z 1994 roku określa geometrię matematyczną, w której przestrzeń rozszerza się za poruszającym się obszarem i kurczy przed nim. Statek w centrum porusza się po torze swobodnego spadku, nie przekraczając lokalnie prędkości światła, nawet gdy odlegli obserwatorzy przypisują mu ruch nadświetlny. W tej geometrii jego zegar podczas centralnej trajektorii chodzi w tym samym tempie co odległe zegary. Siły pływowe blisko statku mogą być małe przy odpowiednich parametrach rozmiaru i kształtu, lecz duże przy granicy obszaru. Wymagany rozkład materii i energii obejmuje ujemną gęstość energii oraz narusza klasyczne warunki energetyczne. Autor przywołuje efekt Casimira, ale nie podaje metody wytworzenia potrzebnego rozkładu.
Pozycja ujęta w bibliografii
Praca naukowa · 2017
Warp drive basics
- Miguel Alcubierre(Autorstwo)
- Francisco S. N. Lobo(Autorstwo)
W rozdziale z 2017 roku Alcubierre i Lobo badają geometrie napędu warp jako matematyczne sposoby skracania dalekich podróży bez wyprzedzania światła przez statek w jego bezpośrednim otoczeniu. Dla geometrii Alcubierre’a obliczają ujemną gęstość energii w ścianach bańki, także przy małych prędkościach. Analiza uwzględniająca masę statku wiąże zapotrzebowanie energetyczne z prędkością i rozmiarem bańki oraz grubością jej ścian. Przy nadświetlnej prędkości bańki sygnały pokładowe nie docierają do jej zewnętrznej przedniej krawędzi, więc załoga nie może dowolnie tworzyć ani kontrolować całej bańki. Alternatywa Krasnikova zakłada zmianę geometrii trasy podczas pierwszego lotu do celu, aby skrócić całą podróż w obie strony. Odpowiednio połączone trasy mogą prowadzić do wcześniejszej chwili, choć pierwotna geometria pojedynczej bańki Alcubierre’a sama nie zawiera takich pętli.