Przyspieszenie kątowe, nie tempo obrotu

Dlaczego biblioteka to podpowiada

Dwa pokrętła, którymi nigdy nie kręcono niezależnie — przyspieszenie kątowe rozpędzania i ustalone obroty na jego końcu — a obok każda opublikowana replikacja i warunek, który faktycznie osiągnęła.

Rozpęd, nie obroty

Trzydzieści lat doświadczeń z wirującymi nadprzewodnikami zmieniało jedno: jak szybko dysk ostatecznie się kręcił. Nikt nie zmieniał tego, jak szybko do tej prędkości dochodził. Ustaw oba niezależnie — przyspieszenie kątowe rozpędzania i stałą prędkość na jego końcu — a poniższy rejestr powie, które opublikowane przebiegi zobaczyłyby efekt zależny od prędkości, a które byłyby ślepe na efekt zależny od rozpędzania.

Rozpęd, nie obroty

Przyspieszenie kątowe rozpędzania

12,0

Stała prędkość na końcu rozpędzania

550

Wróć do łagodnego rozpędzania

• Zakres podany w 1992 roku
• Granica opublikowana w 2003 roku

Jeśli zależy od prędkości:

0,055 %

Jeśli zależy od rozpędzania:

0,011 %

Czas dojścia do tej prędkości:

4,8 s

Przy tym ustawieniu: Waga odczytywana wyłącznie na płaskowyżu jest odczytywana przy zerowym przyspieszeniu kątowym. Wobec prawa tego rodzaju taki przebieg nie jest wynikiem zerowym: jest ślepy, a jego granica jest granicą wobec prędkości i niczego więcej. To jest cały argument: granica ogranicza tylko ten parametr, który zmieniano.

Co zobaczyłby każdy opublikowany przebieg

Przebiegi, każdy na własnej karcie	Jeśli efekt zależy od prędkości	Jeśli zależy od rozpędzania
Podkletnow i Nieminen, 1992 — próbka 5,48 grama nad dyskiem YBCO o średnicy 14,5 centymetra, tracąca od 0,05 do około 0,3 procent ciężaru, zmiennie z prędkością obrotu dysku, przy czym oryginał wymagał kilku tysięcy obrotów na minutę (po angielsku)	nie opublikował granicy liczbowej, więc nie ogranicza żadnego z praw	ślepy na niego: wagę odczytano na płaskowyżu, gdzie przyspieszenie kątowe wynosi zero
Woods, Helme, Cooke i Caldwell, 2001 — staranny wynik zerowy, który podaje własny zakres: zarówno wewnętrzna budowa dysku, jak i układ lewitacji i obrotu nie sięgnęły wymaganych warunków, więc opublikowano granicę, a nie werdykt (po angielsku)	nie opublikował granicy liczbowej, więc nie ogranicza żadnego z praw	ślepy na niego: wagę odczytano na płaskowyżu, gdzie przyspieszenie kątowe wynosi zero
Hathaway, Cleveland i Bao, 2003 — najstaranniejsza rekonstrukcja, z dyskiem uznanym za odpowiedni przez samego autora oryginału, bez zmiany ciężaru na poziomie 0,001 procent; dysk nigdy nie kręcił się szybciej niż 550 obrotów na minutę (po angielsku)	zobaczyłby go	ślepy na niego: wagę odczytano na płaskowyżu, gdzie przyspieszenie kątowe wynosi zero
Tajmar i współpracownicy, 2007 — pierścień niobowy w ciekłym helu odczytywany lustrzaną konfiguracją rotacji akcelerometrów wraz z żyroskopami laserowymi, która skorygowała w dół własną wcześniejszą wartość i poprosiła inne laboratoria o próbę; jej akcelerometry odczytują przyspieszenie, a żyroskopy prędkość obrotu (po angielsku)	nie opublikował granicy liczbowej, więc nie ogranicza żadnego z praw	nie opublikował granicy liczbowej, więc nie ogranicza żadnego z praw

Pierwotne twierdzenie jest recenzowane, opublikowane powtórzenia są wynikami zerowymi, które nazywają warunki, których nie osiągnęły, a hipoteza tempa przyspieszania jest wyraźnym, sprawdzalnym doprecyzowaniem bez danych w żadną stronę. Pomiarem rozstrzygającym jest względna zmiana ciężaru masy próbnej wykreślona wobec przyspieszenia kątowego przy ustalonej końcowej prędkości kątowej, z odwróconą rampą i z nienadprzewodzącym dyskiem o dopasowanej masie i momencie bezwładności jako kontrolą. Jeśli nic się nie pojawi, granica zostanie opublikowana wobec parametru, którego nikt wcześniej nie ograniczył, a to już jest realny wkład.

Pierwotny raport to krótka recenzowana praca: dysk YBCO o średnicy 14,5 centymetra, unoszący się przez odpychanie Meissnera, napędzany polami wysokiej częstotliwości i wprawiany w ruch obrotowy, przy czym próbka 5,48 grama nad nim traciła od 0,05 do około 0,3 procent swojej wagi, zmieniając się w zależności od tego, jak szybko obracał się dysk (A possibility of gravitational force shielding by bulk YBCO superconductor, 1992). Najstaranniejsza odbudowa wykonała własne dwuwarstwowe dyski YBCO, jeden uznany za odpowiedni przez pierwotnego autora, unosiła go nad cewkami solenoidalnymi z cewkami toroidalnymi przez centralny otwór, napędzała je w trybie dwufazowym o częstotliwości radiowej, i nie zaobserwowała zmiany wagi na poziomie 0,001 procent — ale dysk nigdy nie obracał się szybciej niż 550 obrotów na minutę, podczas gdy oryginał wymagał kilku tysięcy (Gravity modification experiment using a rotating superconducting disk and radio frequency fields, 2003). Drugie zero równie uczciwie podaje swój zakres: wewnętrzna struktura dysku oraz system lewitacji i obrotu oba nie sprostały określonym warunkom, więc to, co opublikowano, jest granicą, a nie wyrokiem (Gravity modification by high-temperature superconductors, 2001). A najstaranniej uprzyrządowiony pokrewny pomiar — niobowy pierścień obracany w ciekłym helu, odczytywany zwierciadlaną konfiguracją zawijaną akcelerometrów plus żyroskopami laserowymi — skorygował swoją własną wcześniejszą liczbę w dół i poprosił inne laboratoria o próbę (Measurement of Gravitomagnetic and Acceleration Fields around Rotating Superconductors, 2007).

Eksperyment albo budowa

Odbuduj układ z jedną zmianą: napędem zdolnym do dużego przyspieszenia kątowego, i uprzyrządowieniem, które rejestruje przyspieszenie, a nie tylko prędkość. Przemiataj tempo rozpędzania w tak szerokim zakresie, na jaki pozwalają łożyska, przy ustalonej prędkości końcowej, i rejestruj wagę w sposób ciągły przez cały czas rozpędzania, a nie tylko na plateau. Pomiarem rozstrzygającym jest ułamkowa zmiana ciężaru masy testowej wykreślona względem przyspieszenia kątowego przy ustalonej końcowej prędkości kątowej, z odwróconym rozpędzaniem i z nienadprzewodzącym dyskiem o dopasowanej masie i momencie bezwładności jako kontrolą. Jeśli nic się nie pojawi, granica zostaje opublikowana wobec parametru, którego nikt wcześniej nie ograniczył, co jest prawdziwym wkładem do rejestru replikacji.