W minutę

Ted Jacobson wyprowadza równanie Einsteina z dwóch składników: entropii proporcjonalnej do pola powierzchni horyzontu oraz termodynamicznej relacji δQ = T dS, która wiąże ciepło, entropię i temperaturę. Relacja ma obowiązywać dla każdego lokalnego horyzontu Rindlera przechodzącego przez każdy punkt czasoprzestrzeni, przy czym ciepło to strumień energii, a temperatura to temperatura Unruha widziana przez przyspieszanego obserwatora. Aby to działało, materia musi zakrzywiać strukturę przyczynową czasoprzestrzeni dokładnie tak, jak opisuje to równanie Einsteina. W tym ujęciu równanie Einsteina jest równaniem stanu. Jacobson sugeruje, że kanoniczne kwantowanie tego równania może być równie nieuzasadnione jak kwantowanie równania fali dźwiękowej w powietrzu.

Thermodynamics of Spacetime: The Einstein Equation of State