W minutę

L. H. Ford i Thomas Roman badają ograniczenia, jakie kwantowa teoria pola nakłada na ujemną energię, którą dopuszcza lokalnie, lecz ogranicza co do wielkości i zasięgu. Nierówności kwantowe wymagają, by po impulsie ujemnej energii nastąpił kompensujący impuls dodatni, oddalony o czas odwrotnie proporcjonalny do ich amplitudy. Ich hipoteza kwantowych odsetek dodaje, że dodatni impuls musi nadkompensować o wielkość rosnącą wraz z odstępem. Dowodzą jej dla bezmasowych pól skalarnych w płaskiej czasoprzestrzeni dwu- i czterowymiarowej i pokazują, że wynika z nierówności kwantowych. Krótko mówiąc, pożyczkę ujemnej energii trzeba spłacić z odsetkami rosnącymi z jej wielkością lub czasem trwania, co ilustrują impulsy od poruszającego się lustra.

The Quantum Interest Conjecture