W minutę

Jeff Steinhauer wytworzył horyzont dźwiękowy w atomowym kondensacie Bosego–Einsteina: fonony mogły wydostać się z jednej strony, a po drugiej nurt unosił je do wnętrza. Badanie zmierzyło korelacje gęstości po obu stronach horyzontu, wskazując wychodzące fonony Hawkinga oraz ich partnerów wewnątrz analogowej czarnej dziury. Osobny pomiar obsadzenia był zgodny z widmem w przybliżeniu termicznym; praca nie opisuje promieniowania astrofizycznej czarnej dziury. Przy wyraźnym założeniu braku korelacji między wzbudzeniami o różnych częstotliwościach autor wywnioskował splątanie w zakresie wyższych energii, porównując widmo korelacji z pomierzonym obsadzeniem. Przy niższych energiach wywnioskowane splątanie słabło lub zanikało. Eksperyment z oscylującym horyzontem wykazał korelacje klasyczne, a symulacja numeryczna dostarczyła kolejnego porównania.

Observation of quantum Hawking radiation and its entanglement in an analogue black hole