The Spacetime Metric

Profil

Jeff Steinhauer

Profesor fizyki w Technionie – Izraelskim Instytucie Technologicznym

Steinhauer wykorzystuje ultrazimne gazy atomowe do badania laboratoryjnych analogów horyzontów czarnych dziur. Jego eksperymenty z kondensatami Bosego–Einsteina dotyczą korelacji fononów, wzmocnienia między dwoma horyzontami akustycznymi i widm termicznych. W pracy z 2016 roku wnioskuje o splątaniu przy wyższych energiach przy jawnym założeniu, że mody o różnych częstotliwościach nie są skorelowane. Badane układy pozwalają testować fizykę horyzontów w laboratorium.

Afiliacje

  • Technion – Israel Institute of Technology, Physics Department

Kanały

Bibliografia

Obecność w bibliografii nie oznacza autorstwa. Informacje o autorstwie i udziale podano osobno.

Opublikowane wpisy bibliograficzne: 3. Wyświetlane wpisy 1–3 z 3.

  1. Pozycja ujęta w bibliografii

    Praca naukowa · 2016

    Observation of quantum Hawking radiation and its entanglement in an analogue black hole

    1. Jeff Steinhauer(Autorstwo)

    Jeff Steinhauer wytworzył horyzont dźwiękowy w atomowym kondensacie Bosego–Einsteina: fonony mogły wydostać się z jednej strony, a po drugiej nurt unosił je do wnętrza. Badanie zmierzyło korelacje gęstości po obu stronach horyzontu, wskazując wychodzące fonony Hawkinga oraz ich partnerów wewnątrz analogowej czarnej dziury. Osobny pomiar obsadzenia był zgodny z widmem w przybliżeniu termicznym; praca nie opisuje promieniowania astrofizycznej czarnej dziury. Przy wyraźnym założeniu braku korelacji między wzbudzeniami o różnych częstotliwościach autor wywnioskował splątanie w zakresie wyższych energii, porównując widmo korelacji z pomierzonym obsadzeniem. Przy niższych energiach wywnioskowane splątanie słabło lub zanikało. Eksperyment z oscylującym horyzontem wykazał korelacje klasyczne, a symulacja numeryczna dostarczyła kolejnego porównania.

  2. Pozycja ujęta w bibliografii

    Praca naukowa · 2019

    Observation of thermal Hawking radiation and its temperature in an analogue black hole

    1. Juan Ramón Muñoz de Nova(Autorstwo)
    2. Katrine Golubkov(Autorstwo)
    3. Victor I. Kolobov(Autorstwo)
    4. Jeff Steinhauer(Autorstwo)

    Muñoz de Nova, Golubkov, Kolobov i Steinhauer mierzą widmo korelacji promieniowania Hawkinga z analogowej czarnej dziury i stwierdzają, że jest ono termiczne, w temperaturze wyznaczonej przez analogową grawitację powierzchniową. Promieniowanie mieści się w zakresie dyspersji liniowej, tak jak w przypadku prawdziwej czarnej dziury. Wewnątrz analogowego horyzontu promieniowanie składa się wyłącznie z partnerów o ujemnej energii. Praca potwierdza przewidywania Hawkinga zarówno co do wartości temperatury, jak i termicznego kształtu widma. Korelacje między cząstkami Hawkinga a ich partnerami pokazują, że analogowa czarna dziura nie ma analogowej ściany ogniowej, co dotyczy bezpośrednio paradoksu informacyjnego.

  3. Pozycja ujęta w bibliografii

    Praca naukowa · 2014

    Observation of self-amplifying Hawking radiation in an analogue black-hole laser

    1. Jeff Steinhauer(Autorstwo)

    Jeff Steinhauer tworzy wąski, rozrzedzony, ultrazimny atomowy kondensat Bosego-Einsteina z analogowym horyzontem czarnej dziury i horyzontem wewnętrznym, jak w naładowanej czarnej dziurze. Obserwuje promieniowanie Hawkinga opuszczające analogową czarną dziurę, czyli wyjście lasera czarnej dziury. Między horyzontami wykładniczo narasta fala stojąca, wynikająca z interferencji ujemnoenergetycznych partnerów promieniowania Hawkinga z cząstkami o ujemnej energii odbitymi od horyzontu wewnętrznego. Wyemitowane promieniowanie Hawkinga jest wyraźnie widoczne w funkcji korelacji gęstość-gęstość. Mod laserowy odpowiada około 0.3 temperatury Hawkinga. Praca sugeruje sposób zajrzenia do wnętrza czarnych dziur: silne, laseropodobne promieniowanie Hawkinga z astrofizycznej czarnej dziury ujawniłoby istnienie horyzontu wewnętrznego.