W minutę
Barceló, Boyanov, Garay, Martín-Martínez i Sánchez Velázquez analizują, czy materia kwantowa może zdestabilizować czasoprzestrzeń napędu warp. Szukają punktów nieskończonego przesunięcia ku błękitowi, przypominających wewnętrzny horyzont czarnej dziury z jego semiklasyczną niestabilnością, i klasyfikują je według zachowania pobliskich geodezyjnych. Pęcherze warp w 2+1 wymiarach lub więcej okazują się prawdopodobnie stabilne: zawierają tylko izolowane punkty rozbieżności, więc gromadząca się energia destabilizująca pozostaje skończona. Struktura przyczynowa znaleziona w przypadku 1+1 zachowuje się w wyższych wymiarach, przynajmniej wzdłuż jednej osi. Każdą pozostałą niestabilność wynikającą z narastania gęstości energii można dodatkowo zmniejszyć bardziej aerodynamicznymi kształtami i trajektoriami pęcherza.
Warp Drive Aerodynamics
- Carlos Barceló(Autorstwo)
- Valentin Boyanov(Autorstwo)
- Luis J. Garay(Autorstwo)
- Eduardo Martín-Martínez(Autorstwo)
- Jose M. Sánchez Velázquez(Autorstwo)
Publikacja i identyfikatory
- Rodzaj publikacji
- Praca naukowa
- Rok
- 2022
- Identyfikatory
- Odnośniki do oryginalnego źródła
Prawa i dostęp
Ta strona przedstawia metadane i odnośniki. Nie udziela zgody na powielanie, pobieranie ani dalsze rozpowszechnianie źródła.
- Zapisany status praw
- Otwarta licencja
- Posiadacz praw
- Springer Science and Business Media LLC
Dane do cytowania
Są to zapisane dane bibliograficzne; nie przyjęto żadnego stylu cytowania ani nie uzupełniono brakującego wydania.
- Oryginalny tytuł
- Warp Drive Aerodynamics
- Autorstwo i udział
- Carlos Barceló(Autorstwo)
- Valentin Boyanov(Autorstwo)
- Luis J. Garay(Autorstwo)
- Eduardo Martín-Martínez(Autorstwo)
- Jose M. Sánchez Velázquez(Autorstwo)
- Rok
- 2022
- Identyfikatory
- Odnośniki do oryginalnego źródła