W minutę

Spreng i współpracownicy wychodzą od faktu, że oddziaływanie Casimira między obiektami dielektrycznymi w słonej wodzie zawiera uniwersalną część, której rozpuszczalnik nie ekranuje, więc sięga daleko. Tę nieekranowaną uniwersalną siłę zmierzono już doświadczalnie na mikrosferze utrzymywanej pęsetą optyczną obok większej, nieruchomej sfery. Wyprowadzają energię swobodną Casimira dla dwóch równoległych cylindrów dielektrycznych metodą rozpraszania. Jej wielkość znacznie przekracza skalę energii termicznej w szerokim zakresie, obejmującym rozmiary filamentów aktynowych i mikrotubul w komórkach. Na wszystkich odległościach istotnych biologicznie energia swobodna zależy wyłącznie od geometrii, a nie od odpowiedzi dielektrycznej cylindrów. To uniwersalne przyciąganie powinno pomagać utrzymać razem wiązki równoległych filamentów.

Universal Casimir attraction between filaments at the cell scale