The Spacetime Metric

Profil

Matt Visser

profesor matematyki, Victoria University of Wellington

Visser bada tunele czasoprzestrzenne umożliwiające przejście oraz materię i energię wymagane przez proponowane geometrie czasoprzestrzeni. Wraz z Franciskiem Lobo oblicza, że modele napędu warp Alcubierrego i Natária naruszają klasyczne warunki energetyczne nawet przy małych prędkościach; warunki te ograniczają gęstość energii i ciśnienie. Z Carlosem Barceló i Stefanem Liberatim rozwija badania nad grawitacją analogową, wykorzystując inne układy fizyczne do modelowania wybranych właściwości pól grawitacyjnych. Takie analogie pozwalają badać pokrewne zjawiska bez utożsamiania układu modelowego z wytworzoną czasoprzestrzenią.

Afiliacje

  • Victoria University of Wellington, New Zealand

Kanały

Bibliografia

Obecność w bibliografii nie oznacza autorstwa. Informacje o autorstwie i udziale podano osobno.

Opublikowane wpisy bibliograficzne: 3. Wyświetlane wpisy 1–3 z 3.

  1. Pozycja ujęta w bibliografii

    Praca naukowa · 2022

    Generic warp drives violate the null energy condition

    1. Jessica Santiago(Autorstwo)
    2. Sebastian Schuster(Autorstwo)
    3. Matt Visser(Autorstwo)

    Santiago, Schuster i Visser analizują ogólne geometrie napędu warp Natária z jednostkową funkcją lapse i płaskimi przekrojami przestrzennymi w standardowej ogólnej teorii względności. Obliczają pełny tensor energii-pędu: dodatnia energia dla jednej rodziny obserwatorów nie dowodzi spełnienia słabego warunku energetycznego. Dla zlokalizowanych baniek i odpowiednich trajektorii eulerowskich wracających do obszarów asymptotycznie płaskich argument wymaga także naruszenia zerowego warunku energetycznego. Sprzeczność zachodzi między monotoniczną ewolucją krzywizny wymaganą przez ten warunek a odtworzeniem pierwotnej geometrii asymptotycznej po przejściu bańki. Przy tych założeniach naruszone są również słaby, silny i dominujący warunek energetyczny. Dodatek odróżnia modele z niejednostkową funkcją lapse lub zakrzywionymi przekrojami przestrzennymi: wymagają osobnej analizy i pozostają poza zakresem tego wyniku.

  2. Pozycja ujęta w bibliografii

    Praca naukowa · 2011

    Analogue Gravity

    1. Carlos Barceló(Autorstwo)
    2. Stefano Liberati(Autorstwo)
    3. Matt Visser(Autorstwo)

    W przeglądzie z 2011 roku Barceló, Liberati i Visser wyjaśniają, jak fale w materiałach mogą spełniać równania podobne do równań pól w zakrzywionej czasoprzestrzeni. Dostatecznie szybki przepływ płynu może uniemożliwić dźwiękowi poruszanie się pod prąd, tworząc akustyczny odpowiednik horyzontu czarnej dziury. Autorzy porównują fale na wodzie, ultrazimne kondensaty atomowe i układy optyczne, omawiając zakres stosowalności poszczególnych analogii. Opisują doświadczenia ze stymulowaną, klasyczną emisją Hawkinga w wodzie oraz horyzont dźwiękowy w kondensacie utrzymanym w stabilnym stanie przez około osiem milisekund. Wówczas powtarzalne wykrycie spontanicznego, kwantowego promieniowania Hawkinga pozostawało celem eksperymentów. Autorzy odróżniają tę efektywną geometrię fal od równań rządzących samą grawitacją: odtworzenie propagacji w zakrzywionej czasoprzestrzeni nie oznacza automatycznie odtworzenia dynamiki grawitacyjnej Einsteina.

  3. Pozycja ujęta w bibliografii

    Praca naukowa · 2004

    Fundamental limitations on 'warp drive' spacetimes

    1. Francisco S N Lobo(Autorstwo)
    2. Matt Visser(Autorstwo)

    Francisco Lobo i Matt Visser traktują czasoprzestrzenie warp jako eksperymenty myślowe badające podstawy ogólnej teorii względności. Starannie formułują czasoprzestrzenie Alcubierre’a i Natárii, precyzują pojęcie komunikacji nadświetlnej i potwierdzają, że obie nieperturbacyjnie łamią klasyczne warunki energetyczne. Stosują zlinearyzowaną grawitację do słabopolowych napędów Alcubierre’a i Natárii i sprawdzają warunki energetyczne w pierwszym i drugim rzędzie prędkości pęcherza. Podkreślają cechę wcześniej niezauważaną: napęd warp byłby napędem bezodrzutowym. W obu napędach istotne naruszenia warunków energetycznych utrzymują się nawet przy dowolnie małych prędkościach. Przy traktowaniu statku jako obiektu o skończonej masie ujemna energia netto w polu warp musi stanowić znaczną część masy statku.