Profil
Herman Batelaan
Profesor fizyki i astronomii na Uniwersytecie Nebraski w Lincoln
Batelaan bada interferencję elektronów i oddziaływania elektromagnetyczne za pomocą eksperymentów i modeli numerycznych. Wraz ze współpracownikami sprawdzał wyjaśnienia magnetycznego efektu Aharonova–Bohma oparte na siłach, mierząc czasy przybycia elektronów, oraz badał asymetryczną dyfrakcję w pobliżu namagnesowanego nanopręta. Jego praca z Wayne’em Huangiem porównuje wzbudzenie oscylatora w określonym klasycznym modelu pola punktu zerowego z przewidywaniami kwantowymi.
Afiliacje
- University of Nebraska–Lincoln, Department of Physics and Astronomy
Kanały
Bibliografia
Obecność w bibliografii nie oznacza autorstwa. Informacje o autorstwie i udziale podano osobno.
Opublikowane wpisy bibliograficzne: 3. Wyświetlane wpisy 1–3 z 3.
Pozycja ujęta w bibliografii
Praca naukowa · 2015
Discrete Excitation Spectrum of a Classical Harmonic Oscillator in Zero-Point Radiation
- Wayne Cheng-Wei Huang(Autorstwo)
- Herman Batelaan(Autorstwo)
Wayne Cheng-Wei Huang i Herman Batelaan sprawdzają powszechny pogląd, że teorie klasyczne, takie jak elektrodynamika stochastyczna, nie mogą dawać dyskretnych widm energii. Stwierdzają, że klasyczny oscylator harmoniczny zanurzony w klasycznym elektromagnetycznym promieniowaniu punktu zerowego, pobudzony pojedynczym impulsem, wykazuje skwantowane widmo wzbudzeń zgodne z oscylatorem kwantowym. Oba widma uzyskano przez numeryczne obliczenie całkowitej energii oscylatora po impulsie, kwantowe przez rozwiązanie równania Schrödingera. Klasyczna teoria pola punktu zerowego i mechanika kwantowa zgadzają się w granicach błędu zbieżności numerycznej. Stała Plancka wchodzi do teorii klasycznej jedynie jako czynnik określający natężenie pola punktu zerowego.
Pozycja ujęta w bibliografii
Praca naukowa · 2019
Asymmetry and non-dispersivity in the Aharonov-Bohm effect
- Maria Becker(Autorstwo)
- Giulio Guzzinati(Autorstwo)
- Armand Béché(Autorstwo)
- Johan Verbeeck(Autorstwo)
- Herman Batelaan(Autorstwo)
Becker, Guzzinati, Béché, Verbeeck i Batelaan badają efekt Aharonova-Bohma, w którym potencjały elektromagnetyczne wpływają na elektrony nawet tam, gdzie nie działa żadna siła pola. Twierdzenie Zeilingera opisuje brak siły klasycznej jako niedyspersyjność efektu, a Shelankov przewidział w tym samym układzie siłę kwantową. W eksperymencie swobodne elektrony przelatują obok namagnesowanego nanopręta, a ich obraz difrakcyjny w dalekim polu zostaje zarejestrowany. Obraz jest asymetryczny, co potwierdza jedno z przewidywań Shelankova i daje pośredni dowód doświadczalny istnienia siły kwantowej. Ich analiza pokazuje, że twierdzenie Zeilingera i wynik Shelankova są szczególnymi przypadkami jednego twierdzenia.
Pozycja ujęta w bibliografii
Praca naukowa · 2007
A macroscopic test of the Aharonov-Bohm effect
- Adam Caprez(Autorstwo)
- Brett Barwick(Autorstwo)
- Herman Batelaan(Autorstwo)
Caprez, Barwick i Batelaan badają siłowe wyjaśnienia magnetycznego przesunięcia fazy Aharonova–Bohma, wykonując makroskopowy eksperyment z pomiarem czasu przelotu elektronów. Impulsy laserowe uwalniają elektrony z ostrza wykorzystującego emisję polową; elektrony przechodzą między solenoidami połączonymi w toroid magnetyczny, a następnie docierają do detektora z płytką kanalikową. Dla elektronów o energii 40 eV autorzy nie obserwują opóźnienia zależnego od prądu solenoidu, przy rozrzucie czasów przybycia wynoszącym ±0.1 ns. Zmiana napięcia przyspieszającego potwierdza czułość układu na siły elektromagnetyczne, natomiast usunięcie osłony magnetycznej nie zmienia wyniku. Autorzy wykluczają wyjaśnienia siłowe prowadzące do opóźnienia przewidzianego w ich równaniu; nie mierzą jednocześnie przesunięcia fazy oraz braku towarzyszących mu sił.