Profil
Aron C. Wall
Profesor fizyki na Uniwersytecie Syracuse
Wall bada grawitację kwantową i termodynamikę czarnych dziur. Wyprowadził kwantowe twierdzenie o osobliwościach z uogólnionej drugiej zasady termodynamiki przy określonych założeniach. Wraz z Pingiem Gao i Danielem Jafferisem pokazał, jak sprzężenie między brzegami może uczynić modelowy tunel czasoprzestrzenny przechodnim. Są to wyniki teoretyczne, a nie demonstracje urządzenia transportowego.
Afiliacje
- Syracuse University, Department of Physics
Kanały
Bibliografia
Obecność w bibliografii nie oznacza autorstwa. Informacje o autorstwie i udziale podano osobno.
Opublikowane wpisy bibliograficzne: 2. Wyświetlane wpisy 1–2 z 2.
Pozycja ujęta w bibliografii
Praca naukowa · 2017
Traversable Wormholes via a Double Trace Deformation
- Ping Gao(Autorstwo)
- Daniel Louis Jafferis(Autorstwo)
- Aron C. Wall(Autorstwo)
Ping Gao, Daniel Jafferis i Aron Wall podejmują główną przeszkodę dla przejezdnych tuneli: wymagają one materii łamiącej zerowy warunek energetyczny, którego przestrzegają rozsądne teorie klasyczne. Sprzężenie dwóch brzegów wiecznej czarnej dziury BTZ daje tensor energii-pędu materii kwantowej o ujemnej średniej energii zerowej. Jego grawitacyjne sprzężenie zwrotne czyni most Einsteina-Rosena przejezdnym. Most staje się nieznacznie przejezdny i otwiera się o wielkość proporcjonalną do siły sprzężenia między dwoma brzegami. W ujęciu ER=EPR tunel może mieć związek z kwantową teleportacją, nadal zachowując przyczynowość. Oczekują podobnego efektu w wyższych wymiarach i omawiają konsekwencje dla energii i entropii holograficznej w dualnej konforemnej teorii pola.
Pozycja ujęta w bibliografii
Praca naukowa · 2013
The Generalized Second Law implies a Quantum Singularity Theorem
- Aron C Wall(Autorstwo)
Aron Wall wykorzystuje uogólnioną drugą zasadę termodynamiki, by dowieść kwantowego twierdzenia o osobliwościach, rozszerzając pojęcie powierzchni pułapkowej na sytuacje kwantowe. Podobnie jak twierdzenie Penrose’a implikuje niezupełność geodezyjnych zerowych wewnątrz czarnych dziur i w przeszłości przestrzennie nieskończonych kosmologii Friedmana-Robertsona-Walkera. Jeśli przestrzeń jest skończona, przeszłość może zawierać tylko skończenie wiele procesów wytwarzających entropię, chyba że strzałka czasu się odwraca. W asymptotycznie płaskiej czasoprzestrzeni prawo to wyklucza też przejezdne tunele czasoprzestrzenne, ujemne masy, podróże szybsze od światła między obszarami asymptotycznymi i zamknięte krzywe czasopodobne. Ponieważ przybliżenie semiklasyczne stosuje się tylko przy małej krzywiźnie, wyniki mogą obowiązywać w pełnej grawitacji kwantowej.