W minutę

Chris Van Den Broeck pokazuje, że niewielka zmiana geometrii Alcubierre’a drastycznie zmniejsza całkowitą energię potrzebną pęcherzowi warp do przenoszenia obiektów makroskopowych. Jego czasoprzestrzeń wymaga całkowitej ujemnej masy rzędu zaledwie kilku mas Słońca, przy porównywalnej ilości dodatniej energii. To umieszcza napęd warp w skali mas dużych przejezdnych tuneli czasoprzestrzennych. Nowa geometria spełnia nierówność kwantową dotyczącą naruszeń słabego warunku energetycznego i zachowuje wszystkie zalety oryginału. Nierówność kwantowa jest spełniona z dużym zapasem, co dowodzi, że wymagania energetyczne napędu warp nie muszą być tak surowe jak w oryginalnym napędzie Alcubierre’a. Przedstawia to jako dowód zasady w kwestii całkowitej energii, przy wciąż nierozwiązanych bardzo dużych lokalnych gęstościach energii.

A 'warp drive' with more reasonable total energy requirements