W minutę

Bressi, Carugno, Onofrio i Ruoso wychodzą od podstawowej konsekwencji zasady nieoznaczoności: próżnia nie jest pusta. Dowody na przyspieszające rozszerzanie Wszechświata dają mocny powód, by zrozumieć, jak próżnia kwantowa przyczynia się do krzywizny czasoprzestrzeni, a siły między obojętnymi ciałami są jej bezpośrednią sondą. Mierzą siłę Casimira między dwiema równoległymi powierzchniami przewodzącymi, czyli w geometrii pierwotnego przewidywania Casimira. Siła działa między pokrytą chromem krzemową mikrobelką a podobną sztywną powierzchnią. Wykrywa się ją poprzez przesunięcia częstotliwości rezonansowej mikrobelki podczas zbliżania powierzchni. Zależność od odległości sprawdzono w zakresie od 0.5 do 3.0 µm, a współczynnik siły wyznaczono z dokładnością 15%.

Measurement of the Casimir force between parallel metallic surfaces