W minutę

Kimball Milton omawia efekt Casimira, rodzinę zjawisk wynikających z kwantowych fluktuacji próżni, kładąc nacisk na wyniki z poprzednich czterech lat. Ponownie wyprowadza siłę między równoległymi płytami jako granicę silnego sprzężenia płaszczyzn z potencjałem delta i wyjaśnia rolę rozbieżności powierzchniowych. Dla rzeczywistych materiałów wyprowadza wzór Lifszyca z optyki geometrycznej i ponownie otrzymuje siły Casimira-Poldera. Dużo uwagi poświęca sporowi o poprawki temperaturowe siły między rzeczywistymi powierzchniami metalowymi, ulepszeniom przybliżenia siły bliskości oraz stanowi eksperymentów. Nowe wyniki dotyczące samonaprężenia Casimira pojawiają się obok podsumowań efektów Casimira dla solitonów i dynamicznego efektu Casimira.

The Casimir effect: recent controversies and progress