W minutę

Gertsenshtein szacuje promieniowanie grawitacyjne wzbudzane podczas przechodzenia światła przez zewnętrzne pole elektromagnetyczne, stosując ogólną teorię względności dla słabych pól. Wydziela rezonansowy człon interferencyjny elektromagnetycznego tensora energii-pędu i wyznacza wolnozmienne amplitudy fal. W stałym polu, przy małym pochłanianiu lub rozpraszaniu, amplituda wzbudzonej fali grawitacyjnej narasta wraz z czasem przejścia. W losowo zmiennych obszarach pola wkłady sumują się natomiast niekoherentnie jako energie. Przykład międzygwiazdowy z polem dziesięciu mikrogausów, długością korelacji dziesięciu lat świetlnych i czasem dziesięciu milionów lat daje ułamek przekształconej energii bliski dziesięciu do potęgi minus siedemnastej; powstała częstotliwość odpowiada częstotliwości światła. Autor omawia też wnętrza gwiazd i wspomina odwrotną konwersję w światło, przedstawiając oszacowanie teoretyczne, a nie demonstrację doświadczalną.

Wave Resonance of Light and Gravitational Waves