W minutę

Carusotto, Fagnocchi, Recati, Balbinot i Fabbri przedstawiają numeryczne dowody emisji Hawkinga fononów Bogoliubowa z horyzontu dźwiękowego w płynącym jednowymiarowym atomowym kondensacie Bosego-Einsteina. Promieniowanie Hawkinga jest tak słabe, że nigdy nie zaobserwowano go bezpośrednio, dlatego praca opiera się na analogii między falami w ruchomych ośrodkach a polami w zakrzywionej czasoprzestrzeni. Promieniowanie ujawnia się jako charakterystyczne wzory dalekiego zasięgu w funkcji korelacji gęstość-gęstość gazu. W granicy hydrodynamicznej ich w pełni mikroskopowe obliczenia zgadzają się ilościowo z przewidywaniami modeli analogowych. Przewidują nowe cechy i badają, jak odporny jest sygnał Hawkinga w skończonej temperaturze.

Numerical observation of Hawking radiation from acoustic black holes in atomic Bose-Einstein condensates