W minutę

S. Krasnikow bada skróty czasoprzestrzenne, klasę obejmującą pęcherz Alcubierre’a, tubę Krasnikowa i pewne tunele czasoprzestrzenne, które pozwalają na podróż nadświetlną w ściśle określonym sensie. Podejrzewano, że takie skróty są niemożliwe, bo obliczenia oparte na nierównościach kwantowych sugerowały gęstości energii rzędu skali Plancka i ogromną całkowitą energię ujemną. Przekonuje, że takie czasoprzestrzenie mogą być w pełni fizyczne. Na jawnych przykładach dowodzi, że odpowiednia nierówność kwantowa nie zawsze wymusza duże gęstości energii, że duże gęstości nie muszą dawać dużej całkowitej energii ujemnej, a takie sumy mogą nie mieć sensu fizycznego i nie wykluczają skrótów.

The quantum inequalities do not forbid spacetime shortcuts