W minutę

Gerhard Grössing pyta, skąd naprawdę pochodzi podstawowa reguła kwantowa, zgodnie z którą energia cząstki równa się stałej Plancka pomnożonej przez częstotliwość. Zamiast przyjmować te kwantowe oscylacje jako aksjomat, traktuje je jako wynik znanych praw fizyki, ponieważ oscylacje na ogół biorą się z procesów dyssypacyjnych. Modeluje cząstkę jako układ dyssypacyjny utrzymywany w nierównowagowym stanie stacjonarnym przez stały przepływ energii. Ten przepływ energii jest prawdopodobnie związany z próżnią, a energia punktu zerowego jest główną kandydatką. Uzyskuje z tego najkrótsze w literaturze wyprowadzenie równania Schrödingera z nowoczesnej fizyki klasycznej, a zarazem jedyne dokładne, prowadzące do twierdzenia o fluktuacjach próżni, które ma pomóc zrozumieć nielokalność kwantową.

The vacuum fluctuation theorem: Exact Schroedinger equation via nonequilibrium thermodynamics