W minutę

Graham Hubler analizuje efekt anomalnego ciepła w jego wielu postaciach: ładowanie elektrolityczne, gazowy wodór nad podgrzanymi nanostrukturami, ultradźwięki i wyładowanie jarzeniowe. Jego hipoteza głosi, że efekt wymaga rezonansu fononów optycznych o jednej określonej częstotliwości, sprzężonego z promieniowaniem elektromagnetycznym tej samej częstotliwości, a podtrzymanie rezonansu wytwarza ciepło. Pomysł opiera się na jego wynikach zaburzonej korelacji kątowej dla wodorków palladu w CERN, na difrakcji rentgenowskiej nadprzewodzących wodorków palladu i na danych o tarciu wewnętrznym sprzed 40 lat. Wynikają z tego praktyczne reguły: około 30% deuteru w lukach tetraedrycznych lub dużo wakancji w litym palladzie, nanocząstki poniżej 10 nm oraz podtrzymywany bodziec utrzymujący rezonans.

Microscopic Insights into the Anomalous Heat Effect that Unify Disparate Experimental Results