Diego A. R. Dalvit

Afiliacje

• Los Alamos National Laboratory, Physics of Condensed Matter and Complex Systems Group (T-4), documented in 2024

Kanały

• scholar

Bibliografia

Obecność w bibliografii nie oznacza autorstwa. Informacje o autorstwie i udziale podano osobno.

Opublikowane wpisy bibliograficzne: 3. Wyświetlane wpisy 1–3 z 3.

0. Pozycja ujęta w bibliografii

   Praca naukowa · 2016

   Materials perspective on Casimir and van der Waals interactions

   1. L. M. Woods(Autorstwo)
   2. D. A. R. Dalvit(Autorstwo)
   3. A. Tkatchenko(Autorstwo)
   4. P. Rodriguez-Lopez(Autorstwo)
   5. A. W. Rodriguez(Autorstwo)
   6. R. Podgornik(Autorstwo)

   Woods, Dalvit, Tkatchenko, Rodriguez-Lopez, Rodriguez i Podgornik omawiają siły van der Waalsa i Casimira, które fluktuacje pola elektromagnetycznego wytwarzają na każdej skali długości między dowolnymi układami skończonymi. Siły te mają znaczenie zarówno dla podstawowej nauki o materiałach, jak i dla projektowania urządzeń o mikro- i nanostrukturze. Przegląd podsumowuje najważniejsze przełomy i podkreśla, że oba oddziaływania mają wspólne źródło. Obejmuje modelowanie ab initio, materiały o widmach typu Diraca, sterowanie siłą przez nietrywialne warunki brzegowe oraz siły van der Waalsa w materii organicznej i biologicznej. Materiały mogą kryć odpowiedzi na kilka otwartych problemów zjawisk wywołanych fluktuacjami.

1. Pozycja ujęta w bibliografii

   Praca naukowa · 2011

   Observation of the thermal Casimir force

   1. A. O. Sushkov(Autorstwo)
   2. W. J. Kim(Autorstwo)
   3. D. A. R. Dalvit(Autorstwo)
   4. S. K. Lamoreaux(Autorstwo)

   Sushkov, Kim, Dalvit i Lamoreaux opisują doświadczalną obserwację termicznej siły Casimira, wywołanej termicznymi, a nie kwantowymi fluktuacjami pola elektromagnetycznego. Wcześniejsze pomiary nie rozstrzygnęły, czy model Drudego, czy model plazmowy poprawnie opisuje niskoczęstotliwościową odpowiedź dielektryczną. Zmierzyli przyciąganie między płaską a sferyczną złotą płytą przy odległościach od 0.7 µm do 7 µm, uwzględniając siłę elektrostatyczną od łat potencjału na powierzchniach. Dane wykazują doskonałą zgodność, ze zredukowanym χ2 równym 1.04, z siłą Casimira według modelu Drudego, obejmującą siłę termiczną w 300 K. Siła termiczna przeważa nad kwantową powyżej 3 µm, a model plazmowy zostaje wykluczony w całym zmierzonym zakresie.

3. Pozycja ujęta w bibliografii

   Praca naukowa · 2008

   Contribution of drifting carriers to the Casimir-Lifshitz and Casimir-Polder interactions with semiconductor materials

   1. Diego A. R. Dalvit(Autorstwo)
   2. Steve K. Lamoreaux(Autorstwo)

   Diego Dalvit i Steve Lamoreaux rozwijają teorię sił Casimira-Lifszyca i Casimira-Poldera przy powierzchniach półprzewodnikowych lub izolatorowych, uwzględniającą dryf ładunków w objętości za pomocą klasycznego równania Boltzmanna. Fale wewnątrz półprzewodników oddziałują z dryfującymi nośnikami, co leży u podstaw zjawisk takich jak półprzewodnikowe wzmacnianie fali bieżącej. Wyprowadzają zależne od częstotliwości relacje dyspersji, które w granicy dają zwykłe wyniki Lifszyca dla dielektryków. W granicy kwazistatycznej pokrywają się z niedawnymi wynikami uwzględniającymi ekranowanie Debye’a w termicznej sile Lifszyca dla powierzchni o małej liczbie nośników. Podejście modyfikuje siłę Casimira-Lifszyca między takimi materiałami i pozwala opisać wpływ małego przewodnictwa.